Зялёны слонік (фільм)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Зялёны слонік
Зелёный слоник
Зялёны слонік.jpg
Сцэна з чысткай відэльцам фэкаліяў ва ўнітазе
Рэжысэр Сьвятлана Баскова
Прадусар Алег Маўрамаці, Сьвятлана Баскова, Уладзімер Зубкоў
Сцэнарыст Сьвятлана Баскова
У ролях Уладзімер Епіфанцаў
Сяргей Пахомаў
Аляксандар Маслаеў
Анатоль Асмалоўскі
Апэратар Сьвятлана Баскова
Вытворчасьць «Зелёный слоник»
Дата выхаду 1999
Час 86 хвіл.
Краіна Расея
Профіль на IMDb

Зялё́ны сло́нік (рас. Зелё́ный сло́ник) — фільм у жанры трэш. Быў зьняты рэжысэрам Сьвятланай Басковай на аматарскаю кінастужку ў 1998-1999 гадох. У фільме закрануліся такія табуяваныя і закрытыя тэмы як садызм, гомасэксуальнасьць, нэкрафілія і капрафілія. Зялёны слонік стаў першым расейскім фільмам падобнага жанру і радыкальна нефарматнага пляну, які ня меў аналяґаў у далейшай гісторыі разьвіцьця расейскага кіно.

«Зялёны слонік» атрымаў дыплём ІІ ступені ў разьдзеле поўнамэтражных гульнявых фільмаў конкурсу «Любительское кино» кінафэстывалю «Любить кино!—2000» у Маскве. Дэманстраваўся ў Францыі і Вялікабрытаніі.

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Двух малодшых афіцэраў дасылаюць на гаўптвахту. Адзін зь іх (Сяргей Пахомаў, другі афіцэр) спрабуе пачаць размову зь іншым (у фільме фігуруе як «Братишка»), але робіць гэта ў вельмі дзіўнай манеры: усе ягоныя размовы зводзяцца да гісторыяў з уласнага досьведу — першы сэкс, ґвалтоўнае прымушэньне да акту капрафіліі, гамафобія і г.д. Першы афіцэр спачатку ставіцца да гэтых гісторыяў з пагардай і кпінам. Другі афіцэр працягвае расказ нягледзячы на просьбы першага памаўчаць. У першага афіцэра пачынае сканчацца запас цярпеньня. Урэшце, другі афіцэр пачынае спробы пацешыць другога праз свае адцісканьні. Першы афіцэр, будучы ўжо моцна абураным, карыстаецца момантам, ужывае фізычную сілу супраць другога і зрывае зь яго пагоны. Другі афіцэр прапаноўвае спаражніцца на падлогу, каб, зь ягоных жа словаў, прыцягнуць мух і забіць іх разам.

Першы афіцэр засынае. Другі афіцэр, карыстуючыся адсутнасьцю ўвагі другога, спаражняецца на падлогу і пачынае звычайную капрафілісцкую сцэну. Ён будзіць першага і прапаноўвае яму талерку з фэкаліямі ў якасьці сьняданка, у якой, паводле словаў другога, знаходзіцца «салодкі хлеб». Першы афіцэр, бачачы бруднага другога афіцэра і талерку з фэкаліямі, канчаткова абураецца і пачынае крычаць, тлумачачы свой гнеў тым, што другі афіцэр зрабіў бруднай адзіную талерку для ежы. Першы афіцэр працягвае абурацца, дадаючы аґрэсіўныя і імпэратыўныя заклікі «йсьці мыцца пад брую і каб быў чыстым, курва» і патрабаваньнямі ў адрас начальства адсяліць яго ад «гэтага вар'ята», падмацоўваючы гэта шматлікімі абразамі і ўжываньнем фізычнае сілы ў адрас другога афіцэра.

На крыкі першага афіцэра прыходзіць, судзячы па ўсім, ахоўнік выпраўленчае ўстановы. Ён прымушае першага афіцэра «йсьці на работу, чысьціць лайно» і выдае яму відэлец, прымушаючы ачышчаць унітаз ад фэкаліяў. Пасьля г. зв. працы першы афіцэр вяртаецца ў камэру ў вельмі дрэнным настроі.

Далей у фільме адбываюцца спэцыфічныя сцэны ґвалтоўнага аральнага сэксу, забойства аднаго з супрацоўнікаў выпраўленчае ўстановы, акту нэкрафіліі, самагубства першага афіцэра і канчатковага вар'яцтва другога.

Песьня пра зялёнага слоніка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У першай палове фільма другі афіцэр выконвае першаму песьню пра зялёнага слоніка, які і даў назву фільму.

Тэкст песьні (арыґінал):

Зеленый слоник в наш оркестр пришел
Зеленый слоник наш трубу принес
Когда ребята уходили
Зеленый слоник на трубе играл
Играл про то, как плохо в клетке жить
Как плохо есть проклятую еду
Как плохо всем,
А хуже всего
Ему,
Зеленому слонику.

Прыкладны пераклад на беларускую мову:

Зялёны слонік у наш аркестар прыйшоў
Зялёны слонік наш трубу прынес
Калі хлопцы сыходзілі
Зялёны слонік на трубе граў
Граў пра тое, як дрэнна ў клетцы жыць
Як дрэнна есьці клятую ежу
Як дрэнна ўсім,
А горш за ўсіх
Яму
Зялёнаму слоніку.

Дзеючыя асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Першы афіцэр, у фільме фігуруе як «Братишка» (Уладзімер Епіфанцаў) — малодшы афіцэр у вопратцы без пагонаў. Спачатку ставіцца да суразмоўцы абыякава й скептычна, затым шалее, пастаянна зьбіваючы яго. У канцы фільма забівае начальніка гаўптвахты, затым сам выкрывае сабе вены, усьвядоміўшы, што нарабіў. Пасьля другога афіцэра шмат у чым паўплываў на падзеі фільма.
  • Другі афіцэр (Сяргей Пахомаў) — судзячы па пагонах, старшы лейтэнант ВПС. Расказвае суразмоўцу гісторыі са свайго жыцьця. Пазьней быў заўважаны ў сцэнах капрафіліі і капрафаства, затым быў аральна згвалчаны начальнікам гаўптвахты. Адзіны герой фільма, які застаўся ў жывых. Зьяўляецца ўвасабленьнем зялёнага слоніка.
  • Ахоўнік (Аляксандар Маслаеў) — грае ў фільме нэўтральную ролю. Адзіны герой фільма, які не лаяўся.
  • Капітан (Анатоль Асмалоўскі) — начальнік гаўптвахты. Вельмі цікавіцца гісторыяй марскога супрацьстаяньня ЗША і Японіі. У другой палове фільма аральна гвалціць другога афіцэра, забіваецца першым. Пасьля забойства ягоны труп трывае на сабе акт нэкрафіліі з боку першага афіцэра.

Анатацыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Фільм прысьвечаны высокім чалавечым якасьцям — мужнасьці, гонару, бескарыснасьці і мужчынскаму сяброўству
«Зялёны слонік» — фільм пра свабоду чалавека, пра яе краевугольнае значэньне і неацэннасьць для асобы. Кіно пра мажлівыя мэтамарфозы чалавечае сутнасьці ва ўмовах замкнёнае прасторы, татальнага прыніжэньня і безвыходнасьці. Фільм — аб подзьвігу расейскага афіцэра.