Казімер Сьвёнтак

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Казімер Сьвёнтак
Kazimierz Świątek
Казімер Сьвёнтак
1-ы Арцыбіскупмітрапаліт менска-магілёўскі
13 красавіка 199114 чэрвеня 2006
Царква Каталіцкая царква
Наступнік Тадэвуш Кандрусевіч

1-ы Старшыня Канфэрэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі
19992006
Царква Каталіцкая царква
Наступнік Аляксандар Кашкевіч

Нарадзіўся 21 кастрычніка 1914
Сьцяг краіны або тэрыторыі Вальк, Вальскі павет Ліфляндзкай губэрні
Памёр 21 ліпеня 2011
Сьцяг Беларусі Пінск
Пахаваны Сьцяг Беларусі Пінск
Прыняцьце сьвятога сану 8 красавіка 1939
Япіскапская хіратонія 21 траўня 1991
Кардынал ад 26 лістапада 1994

Узнагароды
Крыж камандорскі з зоркай ордэна Адраджэньня Польшчы
Камандор ордэна Ганаровага легіёна
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Казіме́р Сьвё́нтак (21 кастрычніка 1914, Вальк — 21 ліпеня 2011, Пінск) — кардынал, арцыбіскуп-мітрапаліт Менска-Магілёўскі, апостальскі адміністратар Пінскае дыяцэзіі, старшыня Канфэрэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў мястэчку Вальк (цяпер Валга ў Эстоніі або Валка ў Латвіі) у польскай сям’і. Ягоны бацька Ян з пачаткам Першай сусьветнай вайны быў мабілізаваны ў расейскае войска, а сям’я эвакуявалася ў Вальку, дзе й нарадзіўся Казімер; у 1917 сям’я пераселеная ў Сыбір. Бацька загінуў у 1921 годзе ў баях за Вільню, ваюючы ў легіёнах Пілсудзкага супраць бальшавікоў.

У 1922, па сканчэньні вайны, сям’я пераехала ў Баранавічы пад Польшчай, дзе будучы сьвятар скончыў мясцовую гімназію. Пасьля заканчэньня Вышэйшай духоўнай сэмінарыі імя Тамаша Аквінскага ў Пінску 8 красавіка 1939 Казімер Сьвёнтак атрымаў сакрамэнт сьвятарства з рук біскупа Казімера Букрабы і стаў вікарыем пружанскай парафіі Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі.

Казімір Сьвёнтак

Пасьля далучэньня Заходняй Беларусі да БССР 26 верасьня 1939 году быў арыштаваны савецкімі ўладамі за «шпіянаж» і асуджаны на сьмерць, трапіў у Берасьцейскую турму. Пасьля акупацыі Берасьця нямецкімі войскамі ў ходзе Другой сусьветнай у чэрвені 1941 Сьвёнтак быў вызвалены, вярнуўся да сваіх парафіянаў у Пружаны й застаўся зь імі пасьля зыходу немцаў. Ізноў стаў ахвярай сталінскіх рэпрэсіяў: 17 сьнежня 1944[1] савецкія ўлады арыштавалі яго ў другі раз і засудзілі на 10 гадоў лягераў. Адбываў тэрмін у Комі АССР і Сыбіры: 2 гады ў Марыінску, 7 гадоў у Інце каля Варкуты, рэшту — у сыбірскай тундры.

У чэрвені 1954 Сьвёнтак вярнуўся ў Беларусь, стала асеў у Пінску, служыў у францішканскім храме (цяпер катэдральны касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Дзевы Марыі)[2]. Ня быў рэабілітаваны, таму піша ў анкетах, што мае судзімасьць. Меў магчымасьць пераехаць у Польшчу, але застаўся ў Беларусі.

11 красавіка 1989 Сьвёнтак быў прызначаны генэральным вікарыем Пінскай дыяцэзіі. З 13 красавіка 1991 па 14 чэрвеня 2006 служыў арцыбіскупам менска-магілёўскім, таксама з 13 красавіка 1991 да 30 чэрвеня 2011 — апостальскім адміністратарам ad nutum Sanctae Sedis Пінску[3]. 21 траўня 1991 рукапакладзены ў арцыбіскупы, а 26 лістапада 1994 Папа Ян Павал II надаў яму годнасьць кардынала-сьвятара з тытулам царквы S. Giuseppe all’Aurelio  — першага ў Беларусі пасьля 1798.

14 чэрвеня 2006 году Папа Бэнэдыкт XVI прыняў прашэньне 91-гадовага кардынала Сьвёнтка аб вызваленьні ад пастырскага кіраўніцтва архідыяцэзіяй. У той жа дзень кардынал пакінуў і пасаду старшыні Канфэрэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі, застаўшыся апостальскім адміністратарам Пінскае дыяцэзіі.

19 траўня 2010 году стан здароўя моцна пагоршыўся ў выніку пералому шыйкі сьцягна[4]. 23 траўня 2011 году арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч паведаміў, што стан Казімера Сьвёнтака моцна пагоршыўся. 21 ліпеня 2011 году а 9 гадзіне Казімер Сьвёнтак памёр[5].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Папярэднік
няма
Арцыбіскуп Менска-Магілёўскі
19912006
Наступнік
Тадэвуш Кандрусевіч

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Казімер Сьвёнтаксховішча мультымэдыйных матэрыялаў