Калінінград

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Калінінград
Калининград
Стары Кёнінгсбэрг сярод сучаснага Калінінграду
Стары Кёнінгсбэрг сярод сучаснага Калінінграду
Kgd gerb.png Flag of Kaliningrad.png
Герб Калінінграда Сьцяг Калінінграда
Першыя згадкі: 1256
Горад з: 1286
Былыя назвы: да 1255Тувангстэ
да 1946Кёнігсбэрг
Вобласьць: Калінінградзкая
Мэр: Аляксандар Ярашук
Плошча: 215,7 км²
Вышыня: 4,8 м н. у. м.
Насельніцтва (2009)
• колькасьць:
• шчыльнасьць:

420 480
1,994
Часавы пас:
• летні час:
UTC+2
UTC+3
Тэлефонны код: +7 4012
Паштовы індэкс: 236ХХХ
Аўтамабільны код: 39, 91
Геаграфічныя каардынаты: 54°43′00″ пн. ш. 20°30′00″ у. д. / 54.716667° пн. ш. 20.5° у. д. / 54.716667; 20.5Каардынаты: 54°43′00″ пн. ш. 20°30′00″ у. д. / 54.716667° пн. ш. 20.5° у. д. / 54.716667; 20.5
Калінінград на мапе Расеі
Калінінград
Калінінград
Калінінград
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
http://www.klgd.ru/

Калінінгра́д (састар. — Карале́вец, Караляве́ц; па-расейску: Калининград, да 4 чэрвеня 1946 г. — Кёніґсбэрґ, па-нямецку: Königsberg, па-польску: Królewiec) — горад у Расейскай фэдэрацыі, сталіца Калінінградзкай вобласьці і гістарычная сталіца Прусіі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Горад быў заснаваны ў 1256 годзе крыжакамі Тэўтонскага ордэну. Горад стаў членам Ганзэйскай лігі, з 1457 г. — галоўнай рэзыдэнцыяй Тэўтонскага ордэну, з 1525 г. — мірской сталіцай Прускага княства. У розныя часы горад на непрацяглы час быў у складзе Рэчы Паспалітай і Расейскай імпэрыі. Каралявец быў важным адукацыйным цэнтрам дзякуючы ўнівэрсытэту Альбэртына, заснаванаму ў 1544 князям Альбэртам Прускім. У 1701 князь Фрыдрых III быў каранаваны ў якасьці караля Фрыдрыха I.

Пасьля Першай Сусьветнай вайны горад разам з усёй Усходняй Прусіяй быў адрэзаны ад асноўнай тэрыторыі Нямеччыны «Польскім калідорам».

У 1944 г. Каралявец моцна пацярпеў ад брытанскага авіябамбаваньня і за некалькі дзён згарэў. У красавіку 1945 г. горад быў захоплены савецкімі войскамі, рэшткі нямецкага насельніцтва выгнаныя. Разам з усёй Усходняй Прусіяй Каралявец быў заселены перасяленцамі з Расеі, Украіны і Беларусі (беларусы цяпер складаюць да 8% насельніцтва) і ўведзены ў склад РСФСР. У 1949 годзе перайменаваны ў Калінінград у гонар бальшавіка Міхаіла Калініна. За савецкім часам Калінінград быў важным стратэгічным апорным пунктам савецкага флёту на Балтыйскім моры і быў закрыты для наведваньня замежнікамі.

Пасьля распаду СССР у 1991 годзе Калінінградзкая вобласьць засталася расейскім эксклявам, аточаным Польшчай і незалежнай Летувай.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Калінінград — адзіны незамярзаючы расейскі порт на Балтыцы. У 1996 г. Калінінград быў абвешчаны асаблівай эканамічнай зонай. Цяпер тут вырабляецца кожны трэці расейскі тэлевізар, наладжаная зборка аўтамабіляў. Эўрапейская камісія мае адмысловы праект па падтрымцы рэгіёну і разьвіцьцю гандлю паміж Калінінградзкай вобласьцю і краінамі ЭЗ. Рэгіён дынамічна разьвіваецца, сукупны рэгіянальны прадукт расьце тэмпамі, большымі, чым ува ўсіх іншых рэгіёнах Расеі і нават у суседніх краінах Эўропы.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Калінінградсховішча мультымэдыйных матэрыялаў