Камэта Энке

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
2P/Энке
Камэта Энке ў 1994 годзе
Камэта Энке ў 1994 годзе
Адкрыцьцё
Першаадкрывальнік П'ер Мэшэн
Дата адкрыцьця 1786
Альтэрнатыўныя абазначэньні Камэта Энке, 2P, 1786 I; 1795; 1805; 1819 I; 1822 II; 1825 III; 1829; 1832 I; 1835 II; 1838; 1842 I; 1845 IV;
Арбітальныя характарыстыкі
Эпоха 2454000,5 (22 верасьня 2006)
Афэлій 4.11 а. а.
Пэрыгелій 0.3302 а. а.
Вялікая паўвось 2.2178 а. а.
Эксцэнтрысытэт арбіты 0.8471
Арбітальны пэрыяд 3.3 a
Нахіл арбіты да плоскасьці экліптыкі 11.76°
Апошні пэрыгелій 6 жніўня 2010
Наступны пэрыгелій 21 лістапада 2013

Камэта Э́нке (афіцыйны назва 2P/Encke) — кароткапэрыядычная камэта. Названая ў гонар Ёгана Франца Энке, які вывучыў арбіты накалькі камэтаў 1786 (2P/1786 B1), 1795 (2P/1795 V1), 1805 (2P/1805 U1) і 1818 (2P/1818 W1) і зрабіў выснову, што гэта адна і тая ж камэта, і вылічыў яе арбіту. У 1819 годзе Энке надрукаваў свае высновы і дакладна спрагназаваў наступнае зьяўленьне камэты, якое адбылося ў 1822 годзе.

Першаадкрывальнікам камэты лічыцца П'ер Мэшэн, які ў 1786 годзе вынайшаў яе, але ня здолеў вылічыць арбіту.

З камэтаю зьвязаныя мэтэорныя дажджы Бэта-Таўрыды і Таўрыды.

Апісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Камэта Энке губляе хвост

Дыямэтар ядра камэты Энке складае 4,8 км[1].

Камэта ў нестабільных арбітах, якія разьвіваюцца зь цягам часу праз разбурэньні і дэгазацыю. Улічваючы нізкі ўзровень Энке арбітальны нахіл паблізу экліптыкі і кароткім пэрыядам звароту 3 гады, арбіта Энке часта зьмяняецца з-за арбітаў плянэт[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ NASA JPL Small-Body Database Browser on 2P
  2. ^ JPL Close-Approach Data: 2P/Encke"
Камэты
187P/LINEAR | 1P/Галея | 2P/Энке | 3D/Біелы | 4P/Faye
Сьпіс пэрыядычных камэт

Commons-logo.svg  Камэта Энкесховішча мультымэдыйных матэрыялаў