Канстантын Людвік Плятэр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Канстантын Людвік Плятэр
Kanstantyn Ludvik Plater. Канстантын Людвік Плятэр.jpg
Канстантын Людвік Плятэр
POL CoA Plater Hrabia I.png
Герб «Плятэр»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 1722
Памёр: 31 сакавіка 1778
Род: Плятэры
Бацькі: Ян Людвік Плятэр
Разалія з Бжастоўскіх
Жонка: Аўгуста з Агінскіх
Дзеці: Юзэф Вінцэнт, Казімер Канстантын, Аўгуст

Канстантын Людвік Плятэр (1722 — 31 сакавіка 1778) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага. Пісар вялікі літоўскі (17461754), кашталян полацкі (17541758), ваявода амсьціслаўскі (17581770), кашталян троцкі1770)[1].

Кавалер шэрагу ордэнаў: Белага Арла (1754), Сьвятога Станіслава і расейскага Аляксандра Неўскага.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

К. Л. Плятэр, XVIII ст.

Прадстаўнік шляхецкага роду Плятэраў гербу ўласнага, якія ў ХV ст. перабраліся ў Вялікае Княства Літоўскае з Вэстфаліі. Сын Яна Людвіка і Разаліі з Бжастоўскіх.

Займаў шэраг дзяржаўных пасадаў, маршалак Галоўнага Трыбуналу ў 1754.

Плянаваў зрабіць Краслаўку сталіцай Латгаліі шляхам пераносу туды ўсіх адміністрацыйных установаў зь Дынабургу, а таксама стварэньня ў ёй катэдры біскупа інфлянцкага. Аднак першы падзел Рэчы Паспалітай (1772) перашкодзіў ажыцьцяўленьню гэтых намераў. На ягоны загад у 17551767 у Краслаўцы збудавалі мескую ратушу і мураваны касьцёл Сьвятога Людвіка (заступніка Плятэраў). У 1757 адкрылася Краслаўская духоўная сэмінарыя. Апроч таго, распачаў будову палаца, сабраў у бібліятэцы роду каля 20 тысячаў тамоў.

Ажаніўся 16 жніўня 1750 ў Вільні з Аўгустай (17241791), дачкой ваяводы троцкага Юзэфа Тадэвуша Агінскага. У шлюбе нарадзіліся дзеці Юзэф Вінцэнт, Казімер Канстантын, Аўгуст, Ганна Ядвіга, Марыя, а таксама памерлыя ў маленстве Ян Міхал, Антоні Тадэвуш і Разалія Ганарата.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта. Плятэры // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 443.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]