Кафалікон
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Кафалікон (грэц. καθολικόν — «галоўны, агульны храм») — малітоўная заля хрысьціянскага храма (у агульным сэньсе), сымбалізуе сусьвет.
У традыцыі грэцкае праваслаўнае царквы пад кафаліконам разумеюць галоўны храм манастырскага комплексу, названы ў імя патрона манастыра. У той жа час у манастыры маглі існаваць яшчэ некалькі храмаў, якія дапаўнялі кафалікон. У позьняй антычнасьці кафаліконам сталі называць асноўнае памяшканьне храма.
| Гэта — накід артыкула. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
