Клясычная мэханіка
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Клясычная мэханіка — мэханіка, якая зыходзіць з клясычных уяўленьняў пра прастору і час і мае сваёй асноваю Эўклідаву геамэтрыю і законы Ньютана. У XIX—XX стст. была выяўлена памылковасьць некаторых базавых палажэньняў клясычнае мэханікі. Але, нягледзячы на гэта, законы клясычнае мэханікі з добрай ступеньню дакладнасьці апісваюць рух макраскапічных целаў.
Асноўныя разьдзелы клясычнае мэханікі[рэдагаваць]
- кінэматыка
- дынаміка (законы Ньютана)
- мэханіка вярчальнага руху цьвёрдага цела
- нябесная мэханіка
- гідрадынаміка
- мэханіка неінэрцыяльных сыстэмаў адліку
Асноўныя паняцьці[рэдагаваць]
Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць]
Клясычная мэханіка — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў