Кныш

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Бульбяны кныш

Кныш — невялікі круглы піражок з запечанымі ўнутры (або выкладзеным на паверхні, паміж прыўзьнятымі краямі) тварагом або іншай начынкай: варэньнем, або пасераванай цыбуляй са скваркамі.

Вельмі характэрнымі для XIX стагодзьдзя былі кнышы з грачнёвай кашай і цыбуляй са скваркамі, якія падаваліся ў сярэднезаможных дамах як дадатак да мясных страваў. На пачатку XX стагодзьдзя слова спрабаваў зьберагчы Вацлаў Ластоўскі, абараняючыся ад экспансіі расейскай ватрушкі. Паводле яго, «кнышы пякуцца з тварагом, макам, каноплямі і канфітурамі». Страва гэтая ўкраінска-беларускага, ня польскага паходжаньня; даўней палякі казалі «Русь пячэ кнышы памерлым» (існаваў звычай пячы кнышы на Дзяды); але як зазвычай, у нас не засталося ані слова, ані зьявы, то цяпер толькі дзякуючы пaлякам і захавалася нейкая памяць пра кнышы. Будзем спадзявацца, што пакаштуем яшчэ сваіх кнышоў, і не толькі жалобных. Для пачатку можна было б перайменаваць у кнышы наяўныя ватрушкі. І нават бэрлінэры. Тым больш што беларускае кныш (украінскае: книш), хутчэй за ўсё, паходзіць ад нямецкага knitschel — «галушка з мукі».

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Артыкул створаны з дапамогай матэрыялаў з: Алесь Белы, праект «Наша Ежа»Commons-logo.svg  Кнышсховішча мультымэдыйных матэрыялаў