Кніга

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Кні́га — непэрыядычнае выданьне у выглядзе збрашураваных папяровых лісткоў надрукаванага матэрыялу (часам зь ілюстрацыямі), сродак масавай, навуковай, тэхнічнай інфармацыі. Кніга ў асноўным слоўнікавым значэньні — важная частка чалавечай культуры, на працягу шматлікіх стагодзьдзяў — асноўны матэрыяльны носьбіт інфармацыі.

[рэдагаваць] Гістарычныя зьвесткі

У старажытнасьці ролю кніг выконвалі скруткі і іншыя, больш прымітыўныя носьбіты. У раньнім сярэднявеччы — у асноўным дзякуючы дзейнасьці манастыроў — у Эўропе распаўсюджваньне атрымалі рукапісныя кнігі. Росквіт кніжнай справы наступіў з вынаходствам у Эўропе кнігадрукаваньня ў 15 стагодзьдзі. Першыя друкарскія кнігі атрымалі назву інкунабулы (па-лацінску incunabula — «калыска»).

Напрыканцы 20 — у пачатку 21 стагодзьдзя распаўсюджваньне атрымалі кнігі ў электронным фармаце.

[рэдагаваць] Першыя кнігі

• Першая друкаваная кніга зьявілася ў Кітаі ў 1045 годзе (Пі Шэн).
• У сярэдзіне 15 стагодзьдзя у горадзе Майнцы Ёган Гутэнбэрг надрукаваў першае паўнааб'ёмнае друкаванае выданьне ў Эўропе — 42-радковую «Біблію».
• 6 жніўня 1517 году Францішак Скарына выдаў у Празе першую друкаваную беларускую кнігу — «Псалтыр».

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

 Кніга — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

• «Беларуская Палічка» — беларуская электронная бібліятэка
• Выданне губернскіх праўленняў у Беларусі ў 19 стагоддзі.