Кніга прарока Данііла

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Кніга Старога Запавету

Кніга прарока Данііла

Jewish artifact in Muzeum Zagłębia.JPG

Пяцікніжжа Майсеева
Прарокі
Пісаньні
Ілюстрацыя да 3 разьдзелу кнігі Данііла

Кні́га праро́ка Даніі́ла (на іўрыце: דָּנִיֵּאל, Dānī’ēlБог мой судзьдзя) — кніга кананічнага Старога Запавету, 35-я частка Танаху, 9-я кніга Кетувім.

У грэцкіх перакладах Бібліі (Сэптуагінта, рэдакцыя Тэадатыёна) і хрысьціянскай традыцыі кніга прарока Данііла займае чацьвертае месца сярод прароцкіх кніг. У юдэйскай і пратэстанцкай вэрсіях кніга падзеленая на дзьве часткі па 6 разьдзелаў, паміж якімі няма непасрэднай сувязі, за выняткам асобы Данііла[1].

Кароткі зьмест[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першая, гістарычная частка (разьдзелы 1—6), апісвае жыцьцё прарока Данііла і тагачасныя падзеі ў бабілёнскім і міда-пэрсыдзкіх царствах, у якіх ён або ягоныя сябры бралі непасрэдны ўдзел. У другой частцы (разьдзелы 7—12) апісаныя відзежы і адкрыцьці, дадзеныя Даніілу, датычныя лёсу Юдэі і паганскіх царстваў, якія мелі ўплыў на гісторыю Божага народу.

Разнастайныя паводле зьместу, абедзьве часткі кнігі прарока Данііла раскрываюць адно вучэньне пра сусьветнае Царства Боскае і Сына Чалавечага ў іхнім трыюмфе над паганствам.

Дадаткі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У напісанай на кайнэ вэрсіі Сэптуагінты прысутнічаюць яшчэ тры разьдзелы кнігі Данііла, якіх няма ў габрэйска-арамэйскім тэксьце. Гэтыя разьдзелы ўключаныя ў канон рыма-каталіцкай, праваслаўнай, усходніх і асырыйскай Бібліяў, аднак большасьць пратэстанцкіх цэркваў лічаць іх апакрыфічнымі.

Зьмест дадаткаў:

Аўтарства[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Аўтарам кнігі традыцыйна лічаць прарока Данііла, знанага юдэя (1:3,6), які ў трэці год валадараньня цара Яакіма быў забраны ў Бабілён (1:1,3-6), дзе выхоўваўся пры царскім двары (1:4,17-18). Першая частка, якая распавядае пра жыцьцё Данііла пры бабілёнскім двары (разьдзелы 1—6), датаваная III стагодзьдзем. Другая палова (разьдзелы 7—12) датаваная часам валадараньня Антыёха IV Эпіфана, сэлеўкідзкага цара Сырыі ў 167—163 да н. э. Грэцкія дадаткі да кнігі (ня ўключаныя ў пратэстанцкі і юдэйскі каноны), верагодна, складзеныя да зьяўленьня грэцкага перакладу каля 100 да н. э.[2]

Выданьне Скарыны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Біблія Скарыны

Выданьне Францішка Скарыны кнігі прарока Данііла захавалася ў 10 асобніках. На тытульным аркушы зьмешчаная тэматычная гравюра: «Даниилу, седящему со львы, принесе Аввакум обед». А. 1 адв.— 4 адв. займае прадмова Францішка Скарыны, у канцы якой паўтораная віньетка з кнігі Ёва, а на а. 5 — застаўка з кнігі Ісуса Нававага[3].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Matthews & Moyer 2012, ст. 265—266.
  2. ^ Schiffman 1991, ст. 123.
  3. ^ Скарына Ф.: Творы… С. 171.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Кніга прарока Данііласховішча мультымэдыйных матэрыялаў