Кіраваградзкая вобласьць

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка
Кіраваградзкая вобласьць Кіровоградська область

Герб	Сьцяг
Агульныя зьвесткі
Краіна	Украіна
Статус	вобласьць
Улучае	21 раён
Адміністрацыйны цэнтар	Кіраваград
Найбольшы горад	Кіраваград
Іншыя буйныя гарады	Александрыя Сьветлаводск
Дата ўтварэньня	10 студзеня 1939 року
Губэрнатар	В.К. Моцны
Насельніцтва (2006)	1,067 млн. (2,27%, 23-е месца)
Шчыльнасьць	43,4 чал./км²
Нацыянальны склад	украінцы (90,1%), расейцы (7,5%), іншыя (2,4%)
Плошча	24588 км² (4,07%)
Месцазнаходжаньне

Мэдыя-зьвесткі
Часавы пас	GMT +2
Тэлефонны код	+38 052
Паштовыя індэксы	25xxx, 26xxx, 27xxx, 28xxx
Інтэрнэт-дамэн	kirovograd.ua; kr.ua
Код аўтам. нумароў	BA
Афіцыйны сайт
Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Кіравагра́дзкая во́бласьць (па-ўкраінску: Кіровогра́дська о́бласть) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ва Ўкраіне. Плошча вобласьці складае 24,588 тыс. км². Насельніцтва — 1,067 млн. чалавек (2006). Адміністрацыйны цэнтар — места Кіраваград

Зьмест

1 Геаграфічныя зьвесткі
2 Гісторыя
3 Адміністрацыйны падзел
- 3.1 Месты
  - 3.1.1 Абласнога значэньня
  - 3.1.2 Раённага значэньня
4 Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць] Геаграфічныя зьвесткі

[рэдагаваць] Месцазнаходжаньне

Разьмешчаная ў цэнтры Ўкраіны, у міжрэччы Дняпра й Паўднёвага Буга. Практычна ўся тэрыторыя вобласьці разьмешчана на правым беразе Дняпра. На поўначы мяжуе з Чаркаскай, на паўночным усходзе з Палтаўскай, на ўсходзе ды паўднёвым усходзе з Днепрапятроўскай, на поўдні зь Мікалаеўскай ды Адэскай, на захадзе зь Віньніцкай абласьцямі Ўкраіны. На тэрыторыі вобласьці, у вёсцы Дабравялічкаўка разьмешчаны геаграфічны цэнтар Украіны.

[рэдагаваць] Клімат

Клімат умерана-кантынэнтальны. Зіма мяккая, з частымі адлігамі. Сьнегавы покрыў умацоўваецца позна — у пачатку сьнежня, ён неглыбокі й нясталы. Вясна адносна ранняя. Лета сухое, даволі сьпякотнае й часьцяком засушлівае. Сярэдняя тэмпэратура ліпеня + 21 °C, студзеня −5,5 °C. Больш за ўсё ападкаў выпадае ўвосень у выглядзе дажджоў.

[рэдагаваць] Рэльеф

Вобласьць разьмешчаная на паўднёвых схілах Прыдняпроўскага ўзвышша. Такое становішча абумоўлівае вельмі няроўны пагорысты рэльеф, на тэрыторыі вобласьці знаходзіцца вялікая колькасьть балак і яраў. Вельмі актуальнай праблемай зьяўляецца водная эрозія глебы.

[рэдагаваць] Водныя аб’екты

У вобласьці налічваецца 438 вялікіх і малых рэчак даўжынёй 5,6 тыс. км, сярод якіх няйвялікшыя — Інгулец, Сінюха, Вялікая Высь, Інгул, Ятрань. Рэкі вобласьці належаць да водных сыстэмаў Дняпра й Паўднёвага Буга.

Паводле колькасьці вадасховішчаў і сажалак вобласьць займае трэцяе месца ўва Ўкраіне. Але яна мае найменшыя запасы прыродных падземных водаў.

[рэдагаваць] Гісторыя

У антычныя часы па тэрыторыі вобласьці качавалі старадаўнія жыхары рэгіёну скіфы. У сярэднявечча тэрыторыя сучаснай Кіраваградчыны стала часткай Дзікага поля, па якому качавалі гуны, пэчанэгі, хазары, цюркі, манголы і іншыя.

У XIV ст. тэрыторыя вобласьці ўвайшла ў склад Вялікага княства Літоўскага

У XVI—XVII стст. Кіраваградчына (амаль бязьлюдная) робіцца буфэрам паміж Рэччу Паспалітай з аднаго боку, Масковіяй — з другога, і Турэччынай — з трэцяга.

У XVIII ст. пачалася новая расейская калянізацыя тэрыторыі вобласьці (у 1754 року — заснаванае места Елізавэтград).

Кіраваградзкая вобласьць УССР утвораная 10 лютага 1939 року, пераважна з паўночнай часткі Мікалаеўскай вобласьці, улучала паўднёвыя райны сучаснай Чаркаскай вобласьці, але без сваіх сучасных заходніх раёнаў, якія тады былі ў Адэскай вобласьці. Вобласьці былі перададзеныя 30 раёнаў: Аджамскі, Бабрынэцкі, Вялікавыскаўскі, Выцязеўскі, Дабравялічкаўскі, Далінскі, Елізавэтградкаўскі, Златапольські, Знамянскі, Камянский, Кіраваградзкі, Кампаніеўскі, Малавыскаўскі, Наўгародкаўскі, Наваархангельскі, Навагеоргіеўскі, Наваміргарадзкі, Навапразкі, Наваўкраінскі, Аляксандраўскі, Александрыйскі, Ануфрыеўскі, Пятроўскі, Падвысоцкі, Пяшчанабродскі, Раўнянскі, Тышкоўскі, Устынаўскі, Хмэлеўскі, Чыгірынскі

[рэдагаваць] Адміністрацыйны падзел

Вобласьць налічвае 21 адміністрацыйны раён, 12 местаў, зь якіх 4 — абласнога значэньня, 26 мястэчак, 1024 вёскі.

[рэдагаваць] Месты

[рэдагаваць] Абласнога значэньня

[рэдагаваць] Раённага значэньня

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Кіраваградзкая вобласьць — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Кіраваград і Кіраваградзкая вобласьць

п • а • р Кіраваградзкая вобласьць
Раёны	Александрыйскі • Альшанскі • Аляксандраўскі • Ануфрыеўскі • Бабрынецкі • Гайворанскі • Галаванеўскі • Дабравялічкаўскі • Далінскі • Знамянскі • Кіраваградзкі • Кампаніеўскі • Малавыскаўскі • Наваархангельскі • Наваміргарадзкі • Наваўкраінскі • Наўгародкаўскі • Пятроўскі • Сьветлаводзкі • Ульянаўскі • Устынаўскі
Гарады абласнога значэньня	Александрыя • Знамянка • Кіраваград • Сьветлаводск

п • а • р Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Украіны
Аўтаномная рэспубліка	Крым
Вобласьці	Адэская • Валынская • Віньніцкая • Данецкая • Днепрапятроўская • Жытомірская • Закарпацкая • Запароская • Івана-Франкоўская • Кіеўская • Кіраваградзкая • Луганская • Львоўская • Мікалаеўская • Палтаўская • Ровенская • Сумская • Тэрнопальская • Харкаўская • Хэрсонская • Хмяльніцкая • Чаркаская • Чарнавіцкая • Чарнігаўская
Абласныя цэнтры	Адэса • Віньніца • Данецк • Днепрапятроўск • Жытомір • Вужгарад • Запарожжа • Івана-Франкоўск • Кіеў • Кіраваград • Луганск • Луцак • Львоў • Мікалаеў • Палтава • Роўны • Сумы • Тэрнопаль • Харкаў • Хэрсон • Хмяльніцкі • Чаркасы • Чарнаўцы • Чарнігаў
Гарады дзяржаўнага значэньня	Кіеў • Севастопаль