Латгалы

Гісторыя Латвіі

Раньняя гісторыя Кундская культура Нарвенская культура Балты Эпоха вікінгаў Шлях з варагаў у грэкі Лівонія Курляндыя, Земгалія, Латгалія, Село́нія Сярэднявечча Герцыкскае княства Кукенойскае княства Паўночныя крыжовыя паходы Ордэн мечаносцаў (1204—1237) Лівонскі ордэн (1237—1561) Лівонская канфэдэрацыя (1207—1561) Ганзейскі хаўрус (1157—1669) Рэфармацыя Новы час Лівонская вайна (1558—1583) Інфлянцкае княства (1562—1629) Курляндзкае герцагства (1562—1795) Швэцкія Інфлянты (1629—1721) Інфлянцкае ваяводзтва (1629—1772) Паўночная вайна (1700—1721) Ліфляндзкая губэрня (1712—1918) Курляндзкая губэрня (1795—1918) Віцебская губэрня (1802—1918) Найноўшы час Першая сусьветная вайна (1914—1918) Обэр Ост (1914—1918) Берасьцейскі мір (1918) Герцагства Курляндзкае і Сэмігальскае (1918) Рух за незалежнасьць (1918—1920) Рэспу́бліка Ла́твія (1918—1940) Пакт Молатава-Рыбэнтропа (1939) Другая сусьветная вайна (1939—1945) Райхскамісарыят Остлянд (1941—1945) Латвійская ССР (1940—1941, 1944—1990) Рэспу́бліка Ла́твія (1990-)

Латга́лы (па-латыску: latgaļi, letgaļi, leti; у рускіх крыніцах XI стагодзьдзя лецьгола і латыгола) — балцкая народнасьць.

Лічыцца, што яе назва дало назву усяму латыскаму народу (latvieši, латышы). Латгалы засялялі ўсходнюю частку сучаснай Латвіі па правым беразе Заходняй Дзьвіны. На захадзе межавалі з лівамі, на поўдні — з селамі (селонамі) і земгаламі, на ўсходзе — з крывічамі, на поўначы — з эстонцамі. У X—XII стагодзьдзях у латгалаў вылучылася раньнефэадальная шляхта. З раньнефэадальнага пэрыяду латгалы распаўсюдзіліся на тэрыторыі ліваў.

Літаратура

• Гісторыя Латвійскай ССР, 2 выд., Рыга, 1971.
• Мугурэвіч Э. С., Усходняя Латвія і суседнія землі ў Х—XIII стст., пер. з латыскага, Рыга, 1965.

Вонкавыя спасылкі

• Латгалы (інфлянты)
• Фэст балтыйскіх культур, ліпень 2006