Лахва

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Лахва
BIA Łachwa COA.png
Герб Лахвы
Першыя згадкі: 1493
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Берасьцейская
Раён: Лунінецкі
Сельсавет: Лахвенскі
Насельніцтва: 1286 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1647
Паштовы індэкс: 225640
Нумарны знак: 1
Геаграфічныя каардынаты: 52°12′47″ пн. ш. 27°6′3″ у. д. / 52.21306° пн. ш. 27.10083° у. д. / 52.21306; 27.10083Каардынаты: 52°12′47″ пн. ш. 27°6′3″ у. д. / 52.21306° пн. ш. 27.10083° у. д. / 52.21306; 27.10083
Лахва на мапе Беларусі ±
Лахва
Лахва
Лахва
Лахва
Лахва
Лахва
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Ла́хва[1] — вёска ў Беларусі, на рацэ Сьмердзь. Цэнтар сельсавету Лунінецкага раёну Берасьцейскай вобласьці. Насельніцтва 1286 чал. (2010). Знаходзіцца за 25 км на ўсход ад Лунінца, 2 км ад чыгуначнай станцыі Лахва (лінія Лунінец — Каленкавічы); на шашы Лунінец — Мікашэвічы.

Лахва — даўняе мястэчка гістарычнай Наваградчыны, на мяжы зь Піншчынай.

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На думку беларускага географа В. Жучкевіча, тапонім «Лахва», як і адпаведны гідронім, утварыўся ад этноніму лях[2].

Назва паселішча на іншых мовах: польск. Łachwa, ід. לאכווע

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы пісьмовы ўспамін пра вёску Лахва датуецца 1493. У XVI ст. яна ўвайшла ў склад Наваградзкага павету Наваградзкага ваяводзтва. Мясьціна знаходзілася ў валоданьні вялікіх князёў, пазьней Кішкаў, Радзівілаў.

3 XVII ст. Лахва места статус мястэчка, непадалёку існаваў сядзібны комплекс. У XVIII ст. тут збудавалі палац, у 1746 — мураваны касьцёл Найсьв. Тройцы.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Лахва апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Мазырскім павеце Менскай губэрні. Мясьціна перайшла да Вітгенштэйнаў. У пач. XIX ст. тут працавалі фабрыкікі вырабу плеценай мэблі. Станам на 1886 — 112 двароў, школа, 2 царквы, капліца, 2 сынагогі, 2 крамы.

Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) Лахва апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе зрабілася цэнтрам гміны Лунінецкага павету Палескага ваяводзтва.

У 1939 Лахва ўвайшла ў склад БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 зрабілася цэнтрам сельсавету Лунінецкага раёну. Статус паселішча панізілі да вёскі. У Другую сусьветную вайну 3 верасьня 1942 року ў Лахве адбылося адно зь першых[3] паўстаньняў у жыдоўскім гета. Станам на 1972 у вёсцы было 675 двароў, на 1996 — 652 двары, на 2009 — 683 двары.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Лахве працуюць cярэдняя школа, дашкольная ўстанова, лякарня, Берасьцейскі абласны дзіцячы цэнтар мэдычнай рэабілітацыі «Лахва», дом культуры, бібліятэка, пошта.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За 2 км ад вёскі знаходзіцца селішча жалезнага веку.

  • Гістарычная забудова (кан. XIX — пач. XX стст.; фрагмэнты)
  • Могілкі жыдоўскія
  • Царква Нараджэньня Божай Маці (1880)

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Капліца
  • Касьцёл могілкавы
  • Касьцёл Найсьв. Тройцы (1746)
  • Сынагога

Вядомыя ўраджэнцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Госкартгеоцентр
  2. ^ Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 196—197.
  3. ^ Michaeli, Lichstein, Morawczik, and Sklar (eds.). First Ghetto to Revolt: Lachwa. — Tel Aviv: Entsyklopedyah shel Galuyot, 1957.
  4. ^ Лахва // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 341.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Лахвасховішча мультымэдыйных матэрыялаў