Ленінскі (Берасьцейская вобласьць)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Ленінскі
Вобласьць: Берасьцейская
Раён: Жабінкаўскі
Сельсавет: Ленінскі
Тэлефонны код: +375 1641[1]
Паштовы індэкс: 225111[1]
Аўтамабільны код: 1

Ле́нінскі — пасёлак у Жабінкаўскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Ленінскі ўваходзіць у склад Ленінскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ацячызна згадваецца ў дакумэнтах ВКЛ з 2-й паловы XVII ст. як шляхецкі двор роду Фядзюшкаў. З XVIII ст. Ацячызна належыць роду Сяклюцкіх, затым маёнтак пераходзіць ва ўласнасьць князёў Бельскіх. З таго часу і да 1939 г. Бельскія былі пастаяннымі ўладальнікамі Ацячызны. Апошнім яе гаспадаром быў Эдвард Бельскі. 

У маёнтку меўся стары драўляны дворак, пабудаваны пры Бельскіх у XVIII ст. Аднапавярховы, з высокім чатырохсхільным гонтавым дахам, ён меў форму доўгага прамавугольніка. З боку галоўнага ўвахода меўся невялікі ганак на чатырох драўляных слупах, на якія абапіраўся трохвугольны шчыток. У 2-й палове XIX ст. Ксаверый Бельскі дабудаваў да левага крыла палаца чатыры службовыя пакоі. 

Сядзібны дом меў шырокія сені і 13 пакояў. Рэпрэзентыўныя пакоі месьціліся ў правым крыле. У доме стаяла мэбля ў стылі Людовіка XV, на сьценах разьмяшчаліся унікальныя малюнкі, у прыватнасьці «Сьвятая сям'я» Рубенса (верагодна - не арыгінал), два палатны мастака Граўза і палатно мастака Тэнірса «Два рыбакі зь сеткай». У вялікім сталовым пакоі вісела таксама шмат карцін, у т.л. 15 партрэтаў прадстаўнікоў роду Бельскіх. 

Палац стаяў сярод маляўнічага парку. Новую кампазыцыйную пляніроўку парку зрабіў у 1910 г. архітэктар Франсуа Шэнье. У непасрэднай блізкасьці ад палаца парк меў шэраг баскетаў, абкружаных стрыжанымі дрэвамі і кустамі. Перад домам разьмяшчаўся велізарны газон, побач рос старажытны (700—800 гадоў) дуб, далей 2 альтанкі, абсаджаныя 250-гадовымі каштанамі і вельмі старымі ліпамі, некалькі прагулачных кляновых і ліпавых алей. Асаблівую прыгажосьць парку надавалі каналы і сажалка. 

Палацава-паркавы ансамбль быў абрабаваны ў гады 1-й і 2-й сусьветных войнаў, палац спалены. Зараз плошча рэшткаў парку складае некалькі гектараў. Захаваліся старажытны дуб і частка дрэвастою лісьцевых парод. Парк узяты на ўлік і пад ахову дзяржавы. 

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раней паселішча мела назву Ацячызна, Хацячызна і Хатаўчызна-Зьдзітавец.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]