Людвіг ван Бэтховен
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Бэтхо́вэн, Лю́двіг ван (па-нямецку: Ludwig van Beethoven) (хрышчоны 17 сьнежня 1770 – 26 красавіка 1827) — нямецкі кампазытар і слынны піяніст. Ягоная творчасьць прыпала на пэрыяд пэраходу ад кляыцызму да рамантызму ў клясычнай музыцы Захаду, па сёньняшні дзень ён застаецца адным з самых вядомых і ўплывовых кампазытараў.
Нарадзіўся ў сям'і флямандзкага паходжаньня ў Боне. З сямі дзяцей выжылі толькі трое, сярод якіх быў Людвіг і два ягоных малодшых брата. Ён быў другім дзіцём у сям'і. Дзед Бэтховэна быў кіраўніком бонскай капэлы, бацька — прыдворным спеваком. Бэтховэн рана навучыўся іграць на клявэсыне, аргане, скрыпцы, альце, і на флейце. З 1781 году заняткамі Бэтховэна кіраваў кампазытар, арганіст і выдатны эстэтык Хрысціян Готліб Нэфе, які пазнаёміў яго з творамі Гендэля. Ён жа дапамог свайму вучню апублікаваць першае сачыненьне - варыяціы для клявішных інтрумантаў. У 1787 годзе Бэтховэн упершню завітаў у Вену. Ён зьбіраўся вучыцца ў Моцарта. Дакладна не вядома, ці сустрэліся тады клясыкі. Рэзкае пагаршэньне здароўя маці прымусіла яго тэрмінова вярнуцца ў Бон, пасьля ўсяго каля двух тыдняў у Вене. 17 ліпеня гэтага году яна памерла ад сухотаў. Бацька Бэтховэна трапіў у залежнасьць ад алькаголю, і Людвігу прыйшлося апекаваць сваіх малодшых братоў. Хутка Бэтховэн стаў канцэртмайстрам прыдворнага тэатра і памагатым арганіста капэлы. У 1789 годзе ён слухаў лекцыі па філязофіі ў Бонскім універсытэце. У 1792 годзе пераехаў у Вену, дзе пэўны час вучыўся ў Ёзафа Гайдна і паступова пачаў набываць славу віртуознага піяніста. Дадатковыя ўрокі ён браў у Антоніё Сальеры. У гэты ж час паступова пачаў пагаршацца ягоны слых. Але гэта не перашкаджала яму сачыняць шэдэўры, дырыґаваць аркестрам і выступаць самому нават пасьля таго, як ён цалкам аглух.
Погляды Бэтховэна на зьявы палітычнага і сацыяльнага жыцьця адрозьніваліся ваяўнічым дэмакратызмам і свабодалюбствам. У фармаваньні рэспубліканскіх перакананьняў кампазытара велізарную ролю адыгралі рэвалюцыйныя падзеі ў Францыі ў 1789 годзе і антыфэўдальны рух у Рэйнскай вобласьці. Захапленьне Бэтховэна музыкай рэвалюцыйнай Францыі пакінула значны сьлед у ягонай творчасьці.
Памёр у Вене.
[рэдагаваць] Літаратура
- Бетховен. Мейербер. Глинка. Даргомыжский. Серов : Биографические повествования ./ Челябинск : Урал LTD, 1998. - 520с. ISBN 5-88294-082-6
- Сергей Махотин. Бетховен. /Белый город, 2006 г. - 64с. ISBN 5-7793-0728-8
- Morris, Edmund. Beethoven: The Universal Composer. New York: Atlas Books / HarperCollins, 2005. ISBN 0-06-075974-7.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
