Лібан

Лібан الجمهورية اللبنانية Al-Jumhūriyyah al-Lubnāniyyah
(Сьцяг) (Герб)
Нацыянальны дэвіз: Kūllūnā li-l-waṭan, li-l-'ula wa-l-'alam «Усе за краіну, за славу, за сьцяг»
Дзяржаўны гімн «Куллуна ліл-ватан ліл 'ула ліл-'алам»
Афіцыйная мова	Арабская
Сталіца	Бэйрут
Найбуйнейшы горад	Бэйрут
Форма кіраваньня прэзыдэнт прэм'ер-міністар	рэспубліка Мішэль Сулейман Саад Харыры
Плошча  • агульная  • адсотак вады	166-е месца ў сьвеце 10 452 км² 1,6
Насельніцтва  • агульнае (2009)  • шчыльнасьць	124-е месца ў сьвеце 4 224 000 404/км²
СУП  • агульны (2009)  • на душу насельніцтва	103 месца ў сьвеце $53,818 млрд $13 952
Валюта	Лібанскі фунт (LBP)
Часавы пас  • улетку	EET (UTC+2) EEST (UTC+3)
Незалежнасьць — ад Францыі	22 лістапада 1943
Аўтамабільны знак	RL
Дамэн верхняга ўзроўню	.lb
Тэлефонны код	+961

Ліба́н (па-арабску: لبنان‎) — невялікая краіна на Блізкім Усходзе, на ўсходнім узьбярэжжы Міжземнага мора. На ўсходзе і поўначы мяжуе з Сырыяй, на поўначы з Ізраілем.

Насельніцтва Лібану — каля 4 млн чалавек. Краіна вызначаецца ў арабскім сьвеце нязвыклай нацыянальнай і рэлігійнай разнастайнасьцю. У Лібане дзейнічае асаблівая палітычная сыстэма «канфэсіяналізм», што азначае арганізацыю дзяржаўнай улады ў адпаведнасьці з падзелам грамадзтва на рэлігійныя абшчыны.

Адміністрацыйны падзел

Лібан падзяляецца на 6 правінцыяў (махафаза), якія ў сваю чаргу дзеляцца на 25 раёнаў (када). Раёны дзеляцца на акругі.

Правінцыі:

1. Бэйрут
2. Горны Лібан
3. Паўночны Лібан
4. Бэка
5. Набатыя
6. Паўднёвы Лібан

Геаграфія

Лібан знаходзіцца на Блізкім Усходзе. На захадзе мае выхад да Міжземнага мора, узьбярэжная лінія складае 225 км. На поўначы і ўсходзе мяжуе з Сырыяй, на поўдні з Ізраілем. Сырыйска-лібанская мяжа складае 375 км, лібана-ізраільская — 79 км. Невялікі кавалак мяжы з Галанскімі вышынямі (Фермы Шэбаа), зьяўляецца спрэчнай тэрыторыяй.

Большая частка Лібану — горы, акрамя даліны Бэкаа на паўночным усходзе і выцягнутага з поўначы на поўдзень марскога ўзьбярэжжа. Узьбярэжны Лібан аддзяляецца ад усходніх рэгіёнаў горнымі ланцугамі Лібан і Антылібан. У краіне ёсьць радовішчы вапняку, жалезнай руды, солі. Лібан багаты на водныя рэсурсы. Рака Літані зьяўляецца асноўнай крыніцай вады для паўночных раёнаў Лібану.

Клімат

Лібан знаходзіцца пад уплывам міжземнаморскага клімату. На ўзьбярэжных рэгіёнах зіма прахладная, а лета — вільготнае і сьпякотнае. Зімой у гарах тэмпэратура апускаецца ніжэй за 0°С, магчымы сьнег, летам сьпякотна і суха. Нягледзячы на тое, што сярэднегадавая колькасьць ападкаў у Лібане болей чым у суседніх краінах, на паўночным усходзе клімат сухі, з-за таго, што горы перашкаджаюць надыходу вільготнага паветра з мора. Здараюцца пяшчаныя і пылавыя буры.

У старажытным Лібане ў вялікай колькасьці расьлі лясы лібанскага кедру, які стаў сымбалем краіны. Стагодзьдзямі дрэвы рубіліся для патрэбаў карабельнага будаўніцтва. Гэта прывяло да таго, што ў наш час ад лясоў засталіся невялікія выспачкі зелені.

Дэмаграфія

Лібан — арабская краіна (95% насельніцтва арабы), але ў той жа час, яна зьяўляецца выспачкай хрысьціянства ў ісламскім сьвеце. Колькасьць хрысьціянаў дасягае 40% насельніцтва, але ў наш час хрысьціяне вымушаны пакідаць краіну з-за палестынскіх тэрарыстаў і Хэзбалы.

Самая значная мусульманская абшчына Лібану — шыіты (40% насельніцтва). Яны жывуць у асноўным на мяжы з Сырыяй і Ізраілем. Паўднёвалібанскія шыіты сталі асновай Хэзбалы (Партыі Алаху), якая прызнана міжнародным супольніцтвам тэрарыстычнай арганізацыяй, але мае пэўную колькасьць месцаў у Лібанскім парлямэнце.

Вонкавыя спасылкі

 Лібан — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў