Ліепая
Ліепая (па-латыску: Liepāja, па-беларуску: Лібава, па-нямецку: Libau, на ідышы: ליבאַװע, Лібавэ, па-польску: Lipawa) — горад у Латвіі, на ўзьбярэжжы Балтыйскага мора з насельніцтвам 87.000 (перапіс 2003 г.).
[рэдагаваць] Гісторыя
Ліепая была заснаваная як гандлёвая калёнія на мейсцы рыбацкага паселішча на рацэ Ліве ў 1253. З 1560 г. горад вядомы пад назваю Лібаў.
У 1625 г. горад атрымаў Маґдэбурскае права ад князя Фрыдрыха Кетлера Курляндзкага (пацьверджана ў 1626 г. каралём Рэчы Паспалітае Жыгімонтам Вазам).
Разам з усёй Курляндыяй, Ліепая трапляе ў 1795 г. у склад Расеі.
Горад мае два порты, гандлёвы і ваенны (Кароста). Апошні не адзін раз вырашаў лёс места, амабліва падчас Сусьветных войнаў і 50-гадовай савецкае акупацыі. За савецкім часам Ліепая была важным ваенна-марскім апорным пунктам. Перад Другой Сусьветнай Вайной порт быў для гораду брамаю ў сьвет.
Сёньня частка Ліепаі мае характар асаблівае эканамічнае зоны. Міжнародны аэрапорт Ліепая — адзін з трох міжнародных аэрапортаў Латвіі.
[рэдагаваць] Знакамітыя жыхары Ліепаі
- Марыс Вэрпакоўскіс
- бацька Олівэра Кана
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Ліепая — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Афіцыйны партал Ліепаі(рас.)
- Ліепайскія навіны(лат.)
