Мабільны тэлефон

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Several mobile phones.png
1. NEC Cellstar 500 series (1992)
2. Nokia 2110 series (1994)
3. Nokia 5120 (1998)
4. Kyocera 2135 (2002)
5. Audiovox CDM8300 (2002)
6. Samsung SCH-A650 (2004)

Мабільны тэлефон — мабільнае камунікацыйная прылада, прызначанае пераважна для галасавых зносін.

Тэхналягічную аснову мабільнай сувязі складае радыёсувязь.

У цяперашні час сотавая сувязь самая распаўсюджаная з усіх выглядаў мабільнай сувязі, таму звычайна мабільным тэлефонам завуць сотавы тэлефон, хоць мабільнымі тэлефонамі акрамя сотавых зьяўляюцца таксама спадарожнікавыя тэлефоны, радыётэлефоны і апараты магістральнай сувязі.

Гісторыя мабільнай сувязі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 6 сакавіка 1983 — Кампанія Motorola выпусьціла першы ў сьвеце камэрцыйны партатыўны сотавы тэлефон. Апарат DynaTAC 8000X, на які было выдаткавана больш $100 млн, распрацоўваўся 15 гадоў. Тэлефон важыў 794 грама і меў памеры 33 x 4,4 x 8,9 см. Зарада акумулятараў хапала на 8 гадзінаў працы ў рэжыме чаканьня або на адну гадзіну ў рэжыме гутаркі. У розьніцу тэлефон каштаваў 3995 даляраў ЗША.
  • У 1984 годзе карыстачоў мабільнай сувязі было каля 300 тысячаў чалавек, у 2003 ужо больш за 1,2 млрд.

Падрабязьней аб датах гл. артыкул Гісторыя сотавага тэлефона.

Гісторыя мабільнай сувязі ў Беларусі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выгляды мабільных тэлефонаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Мабільны тэлефонсховішча мультымэдыйных матэрыялаў