Мабільны тэлефон
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Мабільны тэлефон — мабільнае камунікацыйная прылада, прызначанае пераважна для галасавых зносін.
Тэхналягічную аснову мабільнай сувязі складае радыёсувязь.
У цяперашні час сотавая сувязь самая распаўсюджаная з усіх выглядаў мабільнай сувязі, таму звычайна мабільным тэлефонам завуць сотавы тэлефон, хоць мабільнымі тэлефонамі акрамя сотавых зьяўляюцца таксама спадарожнікавыя тэлефоны, радыётэлефоны і апараты магістральнай сувязі.
У прастамоўі — «мабільнік», «труба», «мабіла» і г.д.
Зьмест |
Гісторыя мабільнай сувязі [рэдагаваць]
- 6 марта 1983 — Кампанія Motorola выпусьціла першы ў сьвеце камэрцыйны партатыўны сотавы тэлефон. Апарат DynaTAC 8000X, на які было выдаткавана больш $100 млн, распрацоўваўся 15 гадоў. Тэлефон важыў 794 грама і меў памеры 33 x 4,4 x 8,9 см. Зарада акумулятараў хапала на 8 гадзін працы ў рэжыме чаканьня або на адну гадзіну ў рэжыме гутаркі. У розніцу тэлефон каштаваў 3995 даляраў ЗША.
- У 1984 годзе карыстачоў мабільнай сувязі было каля 300 тысяч чалавек, у 2003 ужо больш за 1,2 млрд.
Падрабязьней аб датах гл. артыкул Гісторыя сотавага тэлефона.
Гісторыя мабільнай сувязі ў Беларусі [рэдагаваць]
Выгляды мабільных тэлефонаў [рэдагаваць]
- Сотавы тэлефон
- Спадарожнікавы тэлефон
- Апарат транкавай сувязі
- Аўтамабільны радыётэлефон
- Радыётэлефон далёкага дзеяньня
- Радыётэлефон блізкага дзеяньня
Глядзіце таксама [рэдагаваць]
- Неструктураваныя дадзеныя дадатковага абслугоўваньня
- Гайдфон
- Ўокі-токі
- Пэйджар
- Мабільнік (2006) — кніга Стывэна Кінга
- SAR
- Multisync
- Мабільны кантэнт
- Мабільны этыкет
- Радыёвыпраменьваньне
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Мабільны тэлефон — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Гласарый. Мабільныя ТэлеСыстэмы (Беларусь). Праверана 24 кастрычніка 2012 г.
|
|||||||||||