Манголія
| Манголія Монгол улс |
|||||
|
|||||
| Нацыянальны дэвіз: - | |||||
| Дзяржаўны гімн «Монгол улсын төрийн дуулал» |
|||||
| Афіцыйная мова | мангольская | ||||
| Сталіца | Улан-Батар | ||||
| Найбуйнейшы горад | Улан-Батар | ||||
| Форма кіраваньня | парлямэнцкая дэмакратыя Цахіягійн Элбэгдорж Сухбаатарын Батболд |
||||
| Плошча • агульная • адсотак вады |
19-е месца ў сьвеце 1 564 115,75 км² 0,43 |
||||
| Насельніцтва • агульнае (2009) • шчыльнасьць |
139-е месца ў сьвеце 2 671 000 1,7 чал/км² |
||||
| СУП • агульны (2008) • на душу насельніцтва |
147 месца ў сьвеце $9,414 млрд $3547 |
||||
| Валюта | Тугрык (MNT) |
||||
| Часавы пас | UTC (UTC+7) | ||||
| Незалежнасьць — ад дынастыі Цын |
29 сьнежня 1911 |
||||
| Аўтамабільны знак | MGL | ||||
| Дамэн верхняга ўзроўню | .mn | ||||
| Тэлефонны код | +976 | ||||
Манго́лія — краіна, разьмешчаная на Далёкім Усходзе, мяжуе з Кітаем і Расеяй, самая вялікая краіна ў сьвеце, якая ня мае выхаду да мора.
Зьмест |
Гісторыя [рэдагаваць]
Палітыка [рэдагаваць]
Адміністрацыйны падзел [рэдагаваць]
Краіна падзяляецца на 21 аймак і асобную адмінстрацыйную адзінку Улан-Батар:
- Ара-Хангайскі аймак;
- Баян-Улэгэйскі аймак;
- Баян-Хангорскі аймак;
- Булганскі аймак;
- Усходне-Габійскі аймак;
- Усходні аймак;
- Гобі-Алтайскі аймак;
- Гобі-Сумбэрскі аймак;
- Дарханскі аймак;
- Дзабханскі аймак;
- Кабдоскі аймак;
- Архонскі аймак;
- Селенгінскі аймак;
- Сярэднегабійскі аймак;
- Сухэ-Баторскі аймак;
- Убсунурскі аймак;
- Увэр-Хангайскі аймак;
- Хубсугульскі аймак;
- Хэнтэйскі аймак;
- Цэнтральны аймак;
- Паўднёва-Габійскі аймак.
Геаграфія [рэдагаваць]
Большасьць паверхні краіны займае плято вышынёй 900—1500 мэтраў над узроўнем мора. Над гэтым плято ўзвышаюцца некалькі горных масіваў і хрыбтоў. Самы высокі зь іх — Мангольскі Алтай, які цягнецца на захадзе і паўднёвым захадзе краіны.
Уздоўж мяжы з Расеяй, на паўночным захадзе краіны, знаходзяцца некалькі хрыбтоў, якія не ўтвараюць адзінага масіву: Хан Хухэй, Улан Тайга, Усходні Саян, на паўночным усходзе горны масіў Хэнтэй, у цэнтральнай частцы Манголіі — масіў Хангай, які дзеліцца на некалькі асобных хрыбтоў.
На ўсход і поўдзень ад сталіцы, у бок мяжы з Кітаем вышыня Мангольскага плято паступова зьніжаецца, і яно пераходзіць у раўніны — плоскія і роўныя на ўсходзе, пагорыстыя на поўдні. Поўдзень, паўднёвы захад і паўднёвы ўсход Манголіі займае пустэльня Гобі, якая працягваецца на поўначы цэнтральнай часткі Кітая. Гэтая пустэльня мае вельмі разнастайныя часткі: пясчаныя, скалістыя, камяністыя, роўныя і пагорыстыя, розныя па колеры — манголы падзяляюць яе на Жоўтую, Чырвоную і Чорную Гобі.
Рэкі Манголіі маюць свае крыніцы ў гарах, большасьць зь іх адносіцца да вадастокаў Арктычнага і Ціхага акіянаў. Самыя вялікія рэкі краіны — Селенга, Керулен, Анон, Халхін Гол, Кабдо. Рэкі заходняй і паўночна-заходняй частак краіны выхаду да акіяна ня маюць, а ўпадаюць ў мясцовыя азёры.
У Манголіі налічваецца больш за тысячу пастаянных азёраў і значна большая колькасьць часовых, што ўтвараюцца ў пэрыяд дажджоў. У старажытнасьці значная частка Манголіі прадстаўляла сабой унутранае мора, якое потым падзялілася на некалькі вялікіх азёраў. Цяперашнія азёры — гэта тое, што ад іх засталося. Самыя валікія азёры знаходзяцца ў катлавіне Вялікіх азёраў на паўночным захадзе краіны — Убсу-Нур, Хара-Ус-Нур, Хіргіс-Нур, іх глыбіня не перавышае некалькіх мэтраў. На ўсходзе краіны ёсьць азёры Буй-Нур і Хух-Нур. У вялікай тэктанічнай западзіне на поўначы Хангая знаходзіцца возера Хубсугул (глыбіня да 238 мэтраў).
Клімат [рэдагаваць]
Клімат краіны рэзка кантынэнтальны зь вельмі халоднымі зімамі і сухімі сьпякотнымі летамі. У сталіцы, Улан-Батары, разьмешчанай паміж горнымі масівамі і пустэльнямі, тэмпэратура вагаецца ад мінус 25° С ÷ 35° С зімой да +25° С ÷ 35° С летам. Гэты горад — адна з самых халодных сталіцаў сьвету.
Ападкі складаюць: на паўночным захадзе 250—510 мм, ва Ўлан-Батары 230—250 мм, у пустэльні Гобі яшчэ меней.
Эканоміка [рэдагаваць]
Асновай мангольскай эканомікі зьяўляюцца: жывёлагадоўля, здабыча бурага вуглю, медзі, золата, малібдэну і фасфатаў. Пасьля шматгадовага савецкага інтэрвэнцыяналізму працэс пераходу эканомікі да капіталізму сутыкаецца з шматлікімі цяжкасьцямі. Эканоміка вельмі цэнтралізаваная, існуе каля 10 000 прыватных прадпрыемстваў, але іх дзейнасьць абмяжоўваецца Улан-Батарам. Па-за межамі сталіцы, большасьць жыхароў займаецца гадоўляй коней, кароваў, вярблюдаў, козаў, авечак і г. д. Краіна мае вельмі нізкі СУП, і акрамя гэтага мае праблемы з выплатай дзяржаўная запазычанасьць Расеі (11 млрд даляраў). У 1997 годзе Манголія далучылася да Сусьветнай гандлёвай арганізацыі.
Дэмаграфія [рэдагаваць]
85% насельніцтва — манголы, у асноўным халха-манголы (у тым ліку групы элжгін і дарыганга), а так сама хатагойт-манголы, дархаты, сартулы, зун-узумчыны (1700 чал.), уранхайцы (25,2 тыс. чалавек), хатоны, бураты (70 000), шынэ-баргуты (каля 1000), захчыны (29,8 тыс. чалавек), таргуты, баяты (50,8 тыс. чалавек), хашуты, мянгаты, алёты, харачыны, чахары, тумэты, 7% казахі і кіргізы, 4,6; дурбэты (заходне-мангольскае племя), 3,4% — іншыя этнічныя групы. Каля 5 млн манголаў жывуць па-за межамі Манголіі (у тым ліку 4,8 млн у Кітаі).
Культура [рэдагаваць]
Спорт [рэдагаваць]
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Манголія — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
|
||||||||
|
||||||||