Манчэстэр Юнайтэд

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук
Сьцяг Ангельшчыны Манчэстэр Юнайтэд
Поўная назва Футбольны Клюб Манчэстэр Юнайтэд
Мянушкі Чырвоныя Д'яблы
Заснаваны 1878, як Newton Heath LYR F.C.
Горад Манчэстэр
Стадыён Олд Трафард, Манчэстэр
(Умяшчальнасьць: 76 312)
Прэзыдэнт Сьцяг Ангельшчыны Дэвід Гіл
Галоўны трэнэр Сьцяг Шатляндыі Сэр Алекс Фэргюсан
Чэмпіянат Прэм'ер-Ліга
2007/08 1
Форма Форма Форма
Форма
Форма
 
Хатнія колеры
Форма Форма Форма
Форма
Форма
 
Выязныя колеры

«Манчэстэр Юнайтэд» (па-ангельску: Manchester United) — ангельскі футбольны клюб з горада Манчэстэр.

Зьмест

[рэдагаваць] Гісторыя

[рэдагаваць] Першыя сэзоны (1878—1945)

Клюб быў сфармаваны пад назвай Newton Heath (Lancashire & Yorkshire Railway) (скарочана Newton Heath (L&YR)) групай працоўных-чыгуначнікаў Манчэстэра ў 1878 годзе. Затым імя было скарочанае да Newton Heath, а футбалісты сталі звацца 'the Heathens' (насельнікі верасовых пустак). У 1889 годзе яны заснавалі футбольны альянс, які ў 1892 годзе ўвайшоў у склад футбольнай лігі Ангельшчыны.

Першым зьнятым на кінаплёнку матчам клюба стала перамога над клюбам Бэрнлі 6 сьнежня 1902 года.

У 1902 клюб збанкрутаваўся, але быў выратаваны Джонам Дэвісам, які пагасіў даўгі й зьмяніў імя на Manchester United, памяняўшы і колеры каманды з зялёнага і залатога на чырвоны і белы для таго, каб пахадзіць на футбольны клюб Лівэрпуль. Пад новым імем клюб выйграў чэмпіянат Ангельшчыны ў 1908 годзе, а 26 красавіка 1909 годзе і кубак Ангельшчыны, перамогшы ў фінале каманду з Брыстоля. Затым у 1910 годзе пры фінансавай падтрымцы Дэвіса клюб пераехаў са старога стадыёна на Бэнк стрыт на новы Олд Трафард. У 1911 годзе Манчэстэр Юнайтэд зноў выйграў чэмпіянат Ангельшчыны.

[рэдагаваць] Час Басбі (1945—1969)

Мэт Басбі быў прызначаны галоўным трэнэрам каманды ў 1945 годзе. Справы ён вёў нечуваным тады спосабам, зьяўляючыся мэнэджарам і трэнэрам адначасова. Посьпех прыйшоў да яго практычна адразу: у 1948 годзе Манчэстэр Юнайтэд выйграў кубак Ангельшчыны.

Басбі ўвёў практыку пошуку маладых адораных футбалістаў, і ў 1956 годзе каманда са сярэднім векам 22 гады выйграла чэмпіянат Ангельшчыны. У наступным сэзоне Манчэстэр Юнайтэд ізноў выйграў чэмпіянат і дайшоў да фіналу кубка, прайграўшы ў ім клюбу Астан Віла. Манчэстэр Юнайтэд першым з ангельскіх клюбаў прыняў удзел у эўракубках, адразу жа дайдучы да паўфіналу.

6 лютага 1958 годзе каманда патрапіла ў авіякатастрофу, вяртаючыся з эўракубкавай гульні, у небе над Мюнхенам. Трагедыя ўнясла жыцьці васьмі футбалістаў і пятнаццаці іншых пасажыраў. Нягледзячы на трагедыю, клюб працягнуў выступы ва ўсіх турнірах і ў гэтым жа сэзоне дайшоў да фіналу кюбка Ангельшчыны, саступіўшы ў ім клюбу «Болтан Уондэрэрс».

У пачатку 60-х гг. Басбі перабудаваў каманду, запрасіўшы такіх знакамітых гульцоў, як Дэніс Лоў і Пэт Крэранд. Каманда выйграла кубак у 1963, затым у 1965 і 1967 чэмпіянат Ангельшчыны, а ў 1968 годзе, першай з ангельскіх каманд, Кубак Чэмпіёнаў. У той камандзе гулялі тры футбаліста, якіх прызналі лепшымі ў Эўропе па выніках года: Бобі Чарльтан, Дэніс Лоў і Джордж Бэст. У 1969 году на пасту кіраўніка Басбі зьмяніў былы гулец і трэнэр каманды Ўілф МакГінэс.

[рэдагаваць] 1969—1986

У канцы 1972 году галоўным трэнэрам стаў Томі Догэрці. Догэрці, або проста 'Док', выратаваў каманду ад вылету з вышэйшага дывізіёна, зрэшты гэтага не атрымалася пазьбегнуць у 1974 годзе. З першай спробы каманда вярнулася ў вышэйшую лігу і ўжо ў 1976 годзе дайшла да фіналу кубка Ангельшчыны, дзе прайграла Саўтгэмптану. У 1977 годзе каманда была ў фінале зноў, гэтым разам ёй спадарожнічаў посьпех, і футбольны клюб Лівэрпуль быў пераможан. Нягледзячы на гэты посьпех і папулярнасьць сярод заўзятараў, Догэрці пакінуў клуб неўзабаве пасьля фіналу, пасьля таго, як выявілася яго сувязь з жонкай фізіятэрапэўта.

На вакантны пост у 1977 годзе ўступіў Дэйв Сэкстан. Ён прышчапіў камандзе больш абарончы стыль, выклікаўшы незадаволенасьць сярод заўзятараў, якія аддаюць перавагу атакаваламу футболу Басбі і Догэрці. Пасьля шэрагу няўдалых сэзонаў Сэкстан пакінуў клюб у 1981 годзе.

Яго пераемнікам стаў Рон Аткінсан, які адразу жа паставіў трансфэртны рэкорд, падпісаўшы кантракт з Брайанам Робсонам з клюба Вэст Бромвіч. У камандзе Аткінсана таксама гулялі такія вядомыя футбалісты як Эспэр Ольсэн, Гордан Страчан, Норман Вайтсайд і Марк Хьюз. Клюб выйграў кубак у 1983 і 1985 гадах, і Кубак Чэмпіёнаў у сэзоне 1985-86. Аднак у чэмпіянаце Ангельшчыне ў той год каманда заняла толькі чацьвёртае месца. Дрэнная форма захавалася і ў наступным сэзоне, калі каманда была на грані вылету з Прэм'ер-Лігі. Пасьля гэтага Аткінсан быў зьняты з паста.

[рэдагаваць] Эпоха Алекса Фэргюсана (1986—па цяперашні час)

Алекс Фэргюсан зьмяніў Аткінсана на пасту галоўнага трэнэра каманды і вывяў яе на 11 месца па выніках чэмпіянату Ангельшчыны. Наступны сэзон (198788), МЮ скончыў другім, а Брайан Маклэйр стаў першым пасьля Джорджа Бэста бамбардзірам клюба, забіўшым дваццаць галоў у чэмпіянаце.

Аднак у сэзоне 1989 году каманда ізноў апынулася на грані вылету з Прэм'ер-Лігі, а Фэргюсан на грані адстаўкі. Аднак перамога ў трэцім крузе кубка Ангельшчыны над Нотынгэм Форэст дазволіла яму працягнуць працу з камандай, што прывяло да перамогі над Крыстал Пэлас у фінале.

У сэзоне 1990—91 гадоў Манчэстэр Юнайтэд выйграў Кубак уладальнікаў кубкаў, перамогшы ў фінале гішпанскую Барсэлёну. Аднак у наступным годзе каманда выляцела з розыгрышу кубка Ангельшчыны на раньняй стадыі, прайграўшы клюбу Лідс Юнайтэд. У 1991 годзе клюб выпусьціў свае акцыі на Лёнданскую Біржу.

Прыезд у каманду Эрыка Кантона у лістападзе 1992 году аказаў добры ўплыў на вынікі, і ўжо ў сэзоне 1992-93 гадоў Манчэстэр Юнайтэд стаў чэмпіёнам Ангельшчыны, упершыню пасьля 1967 году. Акрамя таго, у наступным сэзоне каманда зрабіла дубль, выйграўшы як чэмпіянат так і кубак краіны.

У сэзоне 1994-95 Кантона атрымаў васьмімесячную дыскваліфікацыю за зьбіцьцё, нанесеныя заўзятару клюба Крыстал Пэлас Мэцью Сімансу падчас гульні. Згуляўшы ўнічыю апошні матч чэмпіянату і саступіўшы ў фінале кубка Эвэртону, каманда засталася без узнагарод. Пасьля гэтага Фэргюсан прадаў частку ключавых гульцоў і запрасіў у каманду шэраг маладых таленавітых футбалістаў, уключаючы Дэвіда Бэкхэма і Пола Скоўлза. Новыя гульцы ўдала ўліліся ў склад і ў сэзоне 1995-96 Манчэстэр Юнайтэд зноў аформіў дубль.

У 1997 годзе каманда зноў выйграла чэмпіянат, а Эрык Кантона завяршыў кар'еру ў узросьце 30 гадоў. Пачатак наступнага сэзону таксама складалася ўдала для каманды, але фіналь не атрымаўся, і Манчэстэр Юнайтэд саступіў чэмпіёнства Арсэналу.

[рэдагаваць] Хэт-трык (1998-99)

Сэзон 1998-99 стаў найболей удалым для клюба — ён выйграў чэмпіянат і кубак Ангельшчыны, а таксама Лігу Чэмпіёнаў, стаўшы першым эўрапейскім клюбам, якому пакараўся падобны хэт-трык у адным сэзоне.

[рэдагаваць] Пасьля хэт-трыка (1999-цяперашні час)

Каманда выйграла чэмпіянат у 2000 і 2001 гадах, але на эўрапейскай арэне выступала няўдала. Сэзон 2002 быў скончаны на трэцім месцы, аднак у наступным годзе каманда ізноў выйграла чэмпіянат Ангельшчыны. У наступных сэзонах каманда выступала не так удала. Наступнае чэмпіёнства каманда выйграла ў 2007 годзе.

[рэдагаваць] Угода Малькольма Глэйзэра

13 траўня 2005 годзе бізнэсмэн Малькольм Глэйзэр атрымаў кантрольны пакет акцый у клюбе коштам каля 1.47 мільярда амэрыканскіх даляраў. 16 траўня ён павялічыў сваю дзель да 75 адсоткаў, неабходных для атрыманьня права зьняць акцыі клюба з гандлю Лёнданскай Біржы. Клюб зноў стаў прыватным.

[рэдагаваць] Заўзятары

Пасьля таго, як клюб выйграў чэмпіянат у 1956 годзе, ён стаў найболей наведвальным у лізе, пабіўшы папярэднія дасягненьні клюба Ньюкасл Юнайтэд. Пасьля авіякатастрофы ў Мюнхене ў 1958 годзе ў клюба значна дадалося заўзятараў.

На мяжы стагодзьдзяў у клюба ёсьць некалькі груп актыўных заўзятараў, сярод іх:

  1. Independent Manchester United Supporters' Association
  2. Manchester United Supporters Trust

[рэдагаваць] Бягучы склад

Па стане на 2 студзеня 2008 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Нідэрляндаў Бр Эдвін ван дэр Сар 1970
2 Сьцяг Ангельшчыны Аб Гары Нэвіл (капітан) 1975
3 Сьцяг Францыі Аб Патрыс Эвра 1981
4 Сьцяг Ангельшчыны ПА Оўэн Харгрыўз 1981
5 Сьцяг Ангельшчыны Аб Рыа Фэрдынанд 1978
6 Сьцяг Ангельшчыны Аб Уэс Браўн 1979
7 Сьцяг Партугаліі ПА Крышціяну Раналду 1985
8 Сьцяг Бразыліі ПА Луіш дэ Абрэу Олівэйра Андэрсан 1988
9 Сьцяг Францыі Нап Луі Саа 1978
10 Сьцяг Ангельшчыны Нап Уэйн Руні 1985
11 Сьцяг Валіі ПА Райан Гігз (віцэ-капітан) 1973
12 Сьцяг Ангельшчыны Бр Бэн Фостэр 1983
13 Сьцяг Паўднёвай Карэі ПА Пак Чы Сон 1981
15 Сьцяг Сербіі Аб Неманья Відзіч 1981
16 Сьцяг Ангельшчыны ПА Майкл Карык 1981
17 Сьцяг Партугаліі ПА Нани 1987
18 Сьцяг Ангельшчыны ПА Пол Скоўлз 1974
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
19 Сьцяг Гішпаніі Аб Хэрард Пікэ 1987
21 Сьцяг Кітаю Нап Дун Фанчжо 1985
22 Сьцяг Ірляндыі Аб Джон О'Шы 1981
24 Сьцяг Шатляндыі ПА Дарэн Флэтчэр 1984
25 Сьцяг Ангельшчыны ПА Дэні Сімпсан 1987
27 Сьцяг Францыі Аб Мікаэль Сільвэстр 1977
28 Сьцяг Ангельшчыны ПА Дарэн Гібсан 1987
29 Сьцяг Польшчы Бр Томаш Кушчак 1982
32 Сьцяг Аргентыны Нап Карлас Тэвэс 1984
33 Сьцяг Ангельшчыны ПА Крыс Іглз 1985
34 Сьцяг Бразыліі Аб Радрыга Пасэбон 1988
36 Сьцяг Ангельшчыны Аб Дэвід Грэй 1988
37 Сьцяг Ангельшчыны Аб Крэйг Каткарт 1988
38 Сьцяг Ангельшчыны Бр Том Хітон 1986
39 Сьцяг Ангельшчыны Нап Фрэйзэр Кэмпбэл 1987
41 Сьцяг Нямеччыны Бр Рон-Робэрт Зылэр 1989
47 Сьцяг Ангельшчыны Нап Дэні Уэлбэк 1990

[рэдагаваць] Гульцы ў арэндзе

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
23 Сьцяг Паўночнай Ірляндыі Аб Джонатан Эванс (у «Сандэрлэндзе» да 30 чэрвеня 2008) 1988
25 Сьцяг Ангельшчыны Аб Дэні Сімпсан (у «Іпсвіч Таўне» да 30 чэрвеня 2008) 1987
Сьцяг Анголы Нап Мануча (у «Панацінаікасе» да 30 чэрвеня 2008) 1983

[рэдагаваць] Вядомыя гульцы

[рэдагаваць] Галоўныя трэнэры

[рэдагаваць] Трафэі

[рэдагаваць] Іншыя ўзнагароды

  • Лепшая абарона чэмпіянату Ангельшчыны: 16
    • Пераможца ў: 1908, 1911, 1952, 1956, 1957, 1965*, 1967*, 1977*, 1983, 1990*, 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007 (*- некалькі пераможцаў)
  • Каманда года па вэрсіі канала BBC Sports: 2
    • Пераможца ў: 1968, 1999

[рэдагаваць] Рэкорды

[рэдагаваць] Статыстыка ў вышэйшым дывізіёне

Манчэстэр Юнайтэд правёў у Прэм'ер-лізе 79 сэзонаў (больш толькі Эвэртан, Астан Віла, Лівэрпуль і Арсэнал) сканчаючы чэмпіянат на наступных месцах:

1 16 12 2
2 12 13 4
3 6 14 2
4 7 15 2
5 2 16 2
6 2 17 1
7 2 18 3
8 6 19 1
9 3 20 0
10 1 21 2
11 3 22 2

Манчэстэр Юнайтэд зьяўляецца адным з трох клюбаў (нароўні з Лівэрпулем і Арсэналам), якія сканчалі чэмпіянат на першым месцы часьцей чым на якім-небудзь іншым.

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

 Манчэстэр Юнайтэдсховішча мультымэдыйных матэрыялаў





Папярэднік:
Рэал Мадрыд
Кубак эўрапейскіх чэмпіёнаў
1998-1999
Фіналіст:
Баварыя
Пераемнік:
Рэал Мадрыд

Асабістыя прылады