Манчэстэр Юнайтэд
| Поўная назва | Футбольны клюб Манчэстэр Юнайтэд | ||
|---|---|---|---|
| Мянушкі | Чырвоныя д’яблы | ||
| Заснаваны | 1878, як Newton Heath LYR F.C. | ||
| Горад | Манчэстэр | ||
| Стадыён | Олд Трафард Умяшчальнасьць: 75 957 |
||
| Прэзыдэнт | Джоэл Глэйзэр Аўрам Глэйзэр |
||
| Галоўны трэнэр | Алекс Фэрг’юсан | ||
| Чэмпіянат | Прэм’ер-Ліга | ||
| · 2011—2012 | 2 месца | ||
|
|||
«Манчэстэр Юнайтэд» (па-ангельску: Manchester United) — ангельскі футбольны клюб з гораду Манчэстэр. 19-разовы чэмпіён Ангельшчыны, 11-разовы ўладальнік Кубка Ангельшчыны. Трохразовы пераможца Лігі чэмпіёнаў (1968, 1999, 2008), уладальнік Кубка кубкаў (1991). Хатні стадыён «Юнайтэд», «Олд Трафард», быў адчынены ў 1910 годзе. Ён зьяўляецца найбуйнейшым пасьля «Ўэмблі» футбольным стадыёнам ў Ангельшчыне, ён здольны зьмясьціць каля 76 тысяч заўзятараў.
«Манчэстэр Юнайтэд» зьяўляецца адным з самых пасьпяховых ангельскіх клюбаў паводле колькасьці тытулаў за ўсю гісторыю, а за апошнія 20 гадоў клюб ёсьць самым пасьпяховым клюбам у Ангельшчыне, атрымаўшы перамогу ў 27 буйных трафэяў зь лістапада 1986 году, калі каманду ўзначаліў сэр Алекс Фэрг’юсан[1]. У сэзоне 2010—2011 гадоў «Юнайтэд» выйграў чэмпіянат Ангельшчыны ў рэкордны 19 раз, апярэдзіўшы паводле гэтага паказчыку свайго выклятага суперніка «Лівэрпул». У 1968 годзе «Манчэстэр Юнайтэд» стаў першым ангельскім клюбам, які перамог у Кубку эўрапейскіх чэмпіёнаў, перамогшы ў фінале партугальскую «Бэнфіку» з лікам 4:1[2]. У 1999 годзе клюб к другі раз стаў пераможцам галоўнага эўрапейскага клюбнага спаборніцтва, адолеўшы ў фінале мюнхэнскую «Баварыю» зь лікам 2:1[3]. У 2008 годзе «Юнайтэд» зноўку атрымаў перамогу ў Лігу чэмпіёнаў, абыграўшы ў фінале лёнданскі «Чэлсі»[4]. Акрамя таго, «Юнайтэд» зьяўляецца рэкардсмэнам паводле колькасьці пераможаных Кубкаў Ангельшчыны (11 перамогаў)[5].
На дадзены момант «Юнайтэд» уваходзіць у тройку футбольных клюбаў з самымі высокімі даходамі[6]. У красавіку 2012 году часопіс Forbes ацаніў клуб у 2,235 млрд даляраў[7]. «Манчэстэр Юнайтэд» зьяўляецца самым дарагім спартовым клюбам у сьвеце[8].
Зьмест |
Гісторыя [рэдагаваць]
Першыя сэзоны (1878—1945) [рэдагаваць]
Клюб быў сфармаваны пад назвай «Newton Heath (Lancashire & Yorkshire Railway)» (скарочана «Newton Heath (L&YR)») групай працоўных-чыгуначнікаў Манчэстэру ў 1878 годзе. Затым імя было скарочанае да «Newton Heath», а футбалісты сталі звацца «the Heathens» (насельнікі верасовых пустак). У 1889 годзе яны заснавалі футбольны альянс, які ў 1892 годзе ўвайшоў у склад футбольнай лігі Ангельшчыны.
Першым зьнятым на кінаплёнку матчам клюбу стала перамога над клюбам «Бэрнлі» 6 сьнежня 1902 году.
У 1902 годзе клюб збанкрутаваўся, але быў выратаваны Джонам Дэвісам, які пагасіў даўгі й зьмяніў імя на «Manchester United», памяняўшы і колеры каманды зь зялёнага і залатога на чырвоны і белы для таго, каб пахадзіць на футбольны клюб «Лівэрпуль». Пад новым імем клюб выйграў чэмпіянат Ангельшчыны ў 1908 годзе, а 26 красавіка 1909 году і кубак Ангельшчыны, перамогшы ў фінале каманду з Брыстала. Затым у 1910 годзе пры фінансавай падтрымцы Дэвіса клюб пераехаў са старога стадыёна на Бэнк стрыт на новы «Олд Трафард». У 1911 годзе «Манчэстэр Юнайтэд» зноў выйграў чэмпіянат Ангельшчыны.
Час Басьбі (1945—1969) [рэдагаваць]
Мэт Басьбі быў прызначаны галоўным трэнэрам каманды ў 1945 годзе. Справы ён вёў нечуваным тады спосабам, зьяўляючыся мэнэджарам і трэнэрам адначасова. Посьпех прыйшоў да яго практычна адразу: у 1948 годзе «Манчэстэр Юнайтэд» выйграў кубак Ангельшчыны.
Басьбі ўвёў практыку пошуку маладых адораных футбалістаў, і ў 1956 годзе каманда са сярэднім векам 22 гады выйграла чэмпіянат Ангельшчыны. У наступным сэзоне «Манчэстэр Юнайтэд» ізноў выйграў чэмпіянат і дайшоў да фіналу кубка, прайграўшы ў ім клюбу «Астан Віла». «Манчэстэр Юнайтэд» першым з ангельскіх клюбаў прыняў удзел у эўракубках, адразу жа дайшоўшы да паўфіналу.
6 лютага 1958 году каманда патрапіла ў авіякатастрофу, вяртаючыся з эўракубкавай гульні, у небе над Мюнхэнам. Трагедыя ўнясла жыцьці васьмі футбалістаў і пятнаццаці іншых пасажыраў. Нягледзячы на трагедыю, клюб працягнуў выступы ва ўсіх турнірах і ў гэтым жа сэзоне дайшоў да фіналу кубка Ангельшчыны, саступіўшы ў ім клюбу «Болтан Ўандэрэрз».
У пачатку 60-х гг. Басьбі перабудаваў каманду, запрасіўшы такіх знакамітых гульцоў, як Дэніс Лоў і Пэт Крэранд. Каманда выйграла кубак у 1963, затым у 1965 і 1967 чэмпіянат Ангельшчыны, а ў 1968 годзе, першай з ангельскіх каманд, Кубак Чэмпіёнаў. У той камандзе гулялі тры футбалісты, якіх прызналі лепшымі ў Эўропе па выніках году: Бобі Чарлтан, Дэніс Лоў і Джордж Бэст. У 1969 году на пасту кіраўніка Басьбі зьмяніў былы гулец і трэнэр каманды Ўілф Макгінэс.
1969—1986 [рэдагаваць]
У канцы 1972 году галоўным трэнэрам стаў Томі Догэрці. Догэрці, або проста «Док», выратаваў каманду ад вылету з вышэйшага дывізіёну, зрэшты гэтага не атрымалася пазьбегнуць у 1974 годзе. Зь першай спробы каманда вярнулася ў вышэйшую лігу і ўжо ў 1976 годзе дайшла да фіналу кубка Ангельшчыны, дзе прайграла «Саўтгэмптану». У 1977 годзе каманда была ў фінале зноў, гэтым разам ёй спадарожнічаў посьпех, і футбольны клюб «Лівэрпул» быў пераможаны. Нягледзячы на гэты посьпех і папулярнасьць сярод заўзятараў, Догэрці пакінуў клюб неўзабаве пасьля фіналу, пасьля таго, як выявілася яго сувязь з жонкай фізіятэрапэўта.
На вакантны пост у 1977 годзе ўступіў Дэйв Сэкстан. Ён прышчапіў камандзе больш абарончы стыль, выклікаўшы незадаволенасьць сярод заўзятараў, якія аддаюць перавагу атакаваламу футболу Басьбі і Догэрці. Пасьля шэрагу няўдалых сэзонаў Сэкстан пакінуў клюб у 1981 годзе.
Яго пераемнікам стаў Рон Аткінсан, які адразу жа паставіў трансфэрны рэкорд, падпісаўшы кантракт з Браянам Робсонам з клюбу «Ўэст Бромўіч». У камандзе Аткінсана таксама гулялі такія вядомыя футбалісты як Эспэр Ольсэн, Гордан Страчан, Норман Вайтсайд і Марк Х’юз. Клюб выйграў кубак у 1983 і 1985 гадах, і Кубак Чэмпіёнаў у сэзоне 1985—86. Аднак у чэмпіянаце Ангельшчыне ў той год каманда заняла толькі чацьвертае месца. Дрэнная форма захавалася і ў наступным сэзоне, калі каманда была на грані вылету з Прэм’ер-Лігі. Пасьля гэтага Аткінсан быў зьняты з паста.
Эпоха Алекса Фэрг’юсана (1986 — па цяперашні час) [рэдагаваць]
Алекс Фэрг’юсан зьмяніў Аткінсана на пасту галоўнага трэнэра каманды і вывеў яе на 11 месца па выніках чэмпіянату Ангельшчыны. Наступны сэзон (1987—1988), МЮ скончыў другім, а Браян Маклэйр стаў першым пасьля Джорджа Бэста бамбардзірам клюбу, забіўшым дваццаць галоў у чэмпіянаце. Аднак у сэзоне 1989 году каманда ізноў апынулася на грані вылету з Прэм’ер-Лігі, а Фэрг’юсан на грані адстаўкі. Аднак перамога ў трэцім крузе кубка Ангельшчыны над «Нотынгэм Форэст» дазволіла яму працягнуць працу з камандай, што прывяло да перамогі над «Крыстал Пэлас» у фінале. У сэзоне 1990—1991 гадоў «Манчэстэр Юнайтэд» выйграў Кубак уладальнікаў кубкаў, перамогшы ў фінале гішпанскую «Барсэлёну». Аднак у наступным годзе каманда выляцела з розыгрышу кубка Ангельшчыны на раньняй стадыі, прайграўшы клюбу «Лідс Юнайтэд». У 1991 годзе клюб выпусьціў свае акцыі на Лёнданскую біржу.
Прыезд у каманду Эрыка Кантаны ў лістападзе 1992 году аказаў добры ўплыў на вынікі, і ўжо ў сэзоне 1992—1993 гадоў «Манчэстэр Юнайтэд» стаў чэмпіёнам Ангельшчыны, упершыню пасьля 1967 году. Акрамя таго, у наступным сэзоне каманда зрабіла дубль, выйграўшы як чэмпіянат так і кубак краіны.
У сэзоне 1994—1995 Кантана атрымаў васьмімесячную дыскваліфікацыю за зьбіцьцё, нанесеныя заўзятару клюбу «Крыстал Пэлас» Мэцью Сімансу падчас гульні. Згуляўшы ўнічыю апошні матч чэмпіянату і саступіўшы ў фінале кубка «Эвэртану», каманда засталася без узнагарод. Пасьля гэтага Фэрг’юсан прадаў частку ключавых гульцоў і запрасіў у каманду шэраг маладых таленавітых футбалістаў, уключаючы Дэвіда Бэкхэма і Пола Скоўлза. Новыя гульцы ўдала ўліліся ў склад і ў сэзоне 1995—1996 «Манчэстэр Юнайтэд» зноў аформіў дубль.
У 1997 годзе каманда зноў выйграла чэмпіянат, а Эрык Кантана завяршыў кар’еру ва ўзросьце 30 гадоў. Пачатак наступнага сэзону таксама складалася ўдала для каманды, але фінал не атрымаўся, і «Манчэстэр Юнайтэд» саступіў чэмпіёнства «Арсэналу». Сэзон 1998—1999 стаў найболей удалым для клюбу — ён выйграў чэмпіянат і кубак Ангельшчыны, а таксама Лігу чэмпіёнаў, стаўшы першым эўрапейскім клюбам, якому пакараўся падобны хэт-трык у адным сэзоне. Каманда выйграла чэмпіянат у 2000 і 2001 гадах, але на эўрапейскай арэне выступала няўдала. Сэзон 2002 быў скончаны на трэцім месцы, аднак у наступным годзе каманда ізноў выйграла чэмпіянат Ангельшчыны. У наступных сэзонах каманда выступала ня так удала. Наступнае чэмпіёнства каманда выйграла ў 2007 годзе. 13 траўня 2005 году бізнэсмэн Малькольм Глэйзэр атрымаў кантрольны пакет акцыяў у клюбе коштам каля 1,47 мільярду амэрыканскіх даляраў. 16 траўня ён павялічыў сваю дзель да 75 адсоткаў, неабходных для атрыманьня права зьняць акцыі клюбу з гандлю Лёнданскай біржы. Клюб зноў стаў прыватным.
Заўзятары [рэдагаваць]
Пасьля таго, як клюб выйграў чэмпіянат у 1956 годзе, ён стаў найболей наведвальным у лізе, пабіўшы папярэднія дасягненьні клюбу «Ньюкасл Юнайтэд». Пасьля авіякатастрофы ў Мюнхэне ў 1958 годзе ў клюбу значна дадалося заўзятараў.
На мяжы стагодзьдзяў у клюба ёсьць некалькі груп актыўных заўзятараў, сярод іх:
- Independent Manchester United Supporters' Association
- Manchester United Supporters Trust
Актуальны склад [рэдагаваць]
- Па стане на 24 студзеня 2013 году
|
|
Вядомыя гульцы [рэдагаваць]
Галоўныя трэнэры [рэдагаваць]
|
|
Трафэі [рэдагаваць]
- Чэмпіён Ангельшчыны: 19
- Чэмпіён у: 1908, 1911, 1952, 1956, 1957, 1965, 1967, 1993, 1994, 1996, 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2007, 2008, 2009, 2011
- Першы дывізіён: 2
- Пераможца ў: 1936, 1975
- Кубак Ангельшчыны: 11
- Пераможца ў: 1909, 1948, 1963, 1977, 1983, 1985, 1990, 1994, 1996, 1999, 2004
- Кубак Футбольнай лігі: 4
- Пераможца ў: 1992, 2006, 2009, 2010
- Супэркубак Ангельшчыны: 18
- 1908, 1911, 1952, 1956, 1957, 1965, 1967, 1977, 1983, 1990, 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007, 2008, 2010
- Кубак чэмпіёнаў / Ліга чэмпіёнаў: 3
- Пераможца ў: 1968, 1999, 2008
- Кубак кубкаў: 1
- Пераможца ў: 1991
- Міжкантынэнтальны кубак: 1
- Пераможца ў: 1999
- Супэркубак Эўропы: 1
- Пераможца ў: 1991
Іншыя ўзнагароды [рэдагаваць]
- Лепшая абарона чэмпіянату Ангельшчыны: 16
- Пераможца ў: 1908, 1911, 1952, 1956, 1957, 1965*, 1967*, 1977*, 1983, 1990*, 1993, 1994, 1996, 1997, 2003, 2007 (*- некалькі пераможцаў)
- Каманда году па вэрсіі канала BBC Sports: 2
- Пераможца ў: 1968, 1999
Рэкорды [рэдагаваць]
- Буйная перамога ў чэмпіянаце: 10-1 у матчы з «Ўулвэргэмптанам», 1-ы дывізіён, 15 кастрычніка 1892 году.
- Буйная перамога ў Прэм’ер-лізе: 9-0 у матчы зь «Іпсўіч Таўн» 4 сакавіка 1995 году
- Буйная перамога ў кубках: 10-0 у матчы з «Андэрлэхтам», Ліга чэмпіёнаў, папярэдні этап 26 верасьня 1956 году
- Буйная выязная перамога: 8-1 у матчы з «Нотынггэм Форэст», люты 1999
- Буйная параза: 0-7 у матчы з «Блэкбэрн Ровэрз», 1-ы дывізіён, 10 красавіка 1926 году
- Буйная параза ў кубках: 1-7 у матчы з «Бэрнлі», Кубак Ангельшчыны, 1-ы этап, 13 лютага 1901 году
- Больш за ўсё матчаў: Бобі Чарлтан 754
- Больш за ўсё галоў: 247 Бобі Чарлтан
- Больш за ўсё галоў у чэмпіянаце Ангельшчыне: 199 Бобі Чарлтан, 1956-73
- Больш за ўсё матчаў у рангу капітана: Бобі Чарлтан, 106
- Больш за ўсё матчаў у чэмпіянаце Ангельшчыне: 606 Бобі Чарлтан, 1956-73
- Больш за ўсё галоў у сэзоне: 32 Дэніс Вайёлэт, 1-ы дывізіён, 1959-60
- Больш за ўсё галоў у сэзоне ва ўсіх спаборніцтвах: 46 — Дэніс Лоў, 1963-64
- Больш за ўсё галоў у матчы: 6 Джордж Бэст у матчы з «Нортхэмптан Таўн», 7 лютага 1970 году
- Рэкорд наведвальнасьці ў матчах Прэм'ер-лігі: Олд Трафард 76 098 — «Блэкбэрн Ровэрз», 31 сакавіка 2007 году
- Рэкорд хатняй наведвальнасьці ў матчах Прэм'ер-лігі: Мэйн Роад 83 250 у матчы з «Арсэналам», 1-ы дывізіён, 7 студзеня 1948 году
- Рэкорд наведвальнасьці на Олд Трафард: 76 962, «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз» супраць «Грымсьбі Таўн», Кубак Ангельшчыны, паўфінал, 25 сакавіка 1939 году
- Бяспройгрышная сэрыя (усе турніры): 45, 24 сьнежня 1998 году — 3 кастрычніка 1999 году
- Больш за ўсё галоў у сэзоне; 103 1956/57, 1958/59
- Больш за ўсё ачкоў у сэзоне: 92 у 42 гульнях 1993/94; 91 у 38 гульнях 2000/01
Статыстыка ў вышэйшым дывізіёне [рэдагаваць]
«Манчэстэр Юнайтэд» правёў у Прэм’ер-лізе 79 сэзонаў (больш толькі «Эвэртан», «Астан Віла», «Лівэрпул» і «Арсэнал») сканчаючы чэмпіянат на наступных месцах:
| 1 | 16 | 12 | 2 |
| 2 | 12 | 13 | 4 |
| 3 | 6 | 14 | 2 |
| 4 | 7 | 15 | 2 |
| 5 | 2 | 16 | 2 |
| 6 | 2 | 17 | 1 |
| 7 | 2 | 18 | 3 |
| 8 | 6 | 19 | 1 |
| 9 | 3 | 20 | 0 |
| 10 | 1 | 21 | 2 |
| 11 | 3 | 22 | 2 |
«Манчэстэр Юнайтэд» зьяўляецца адным з трох клюбаў (нароўні зь «Лівэрпулем» і «Арсэналам»), якія сканчалі чэмпіянат на першым месцы часьцей чым на якім-небудзь іншым.
| Папярэднік Рэал Мадрыд |
Кубак эўрапейскіх чэмпіёнаў 1998—1999 Фіналіст: Баварыя |
Наступнік Рэал Мадрыд |
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ Glory, glory Man United..., StretfordEnd.co.uk.
- ^ 1967/68: Чарльтон помог «МЮ». UEFA.
- ^ 1998/99: Магия последних минут. UEFA.
- ^ 2007/08: Рука судьбы. UEFA.
- ^ Manchester United win FA Cup. CBCSports.ca
- ^ Manchester United fall behind Barcelona on Deloitte rich list, Guardian.co.uk
- ^ 10 самых дорогих футбольных команд мира, Forbes
- ^ Рейтинг Forbes: самая дорогая спортивная команда мира — «Манчестер Юнайтед», Forbes
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Манчэстэр Юнайтэд — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Афіцыйны сайт
- Манчэстэр Юнайтэд: чырвоныя д’яблы ў Расеі | Manchester United: Russian Red Devils(рас.)
- Усе клюбныя навіны «Манчэстэр Юнайтэд»(рас.)
- Сайт пра МЮ(рас.)
- Сайт расейскіх заўзятараў МЮ(рас.)
- Lentapedia, «Манчэстэр Юнайтэд»
- Russianreds.ru(рас.)
|
|
|---|
|
1 дэ Хеа · 2 Рафаэл · 3 Эўра · 4 Джонз · 5 Фэрдынанд · 6 Эванз · 7 Валенсія · 8 Андэрсан · 10 Руні · 11 Гігз · 12 Смолінг · 13 Ліндэгор · 14 Эрнандэс · 15 Відзіч · 16 Кэрык · 17 Нані · 18 Янг · 19 Ўэлбэк · 20 ван Пэрсі · 22 Скоўлз · 23 Клевэрлі · 24 Флэтчэр · 25 Паўэл · 26 Кагава · 27 Македа · 28 Бютнэр · 33 Бэбэ · Трэнэр: Фэргюсан |
|
|||||