Марлен Дытрых

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук
Марлен Дытрых
Marlene Dietrich
Фота
фота 1948 году
Імя пры нараджэньні: Марыя Магдалена Дытрых
Дата нараджэньня: 27 сьнежня 1901
Месца нараджэньня: Сьцяг Нямеччыны Бэрлін, Нямеччына
Дата сьмерці: 6 траўня 1992 (90 гадоў)
Месца сьмерці: Сьцяг Францыі Парыж, Францыя
Прафэсія: акторка
сьпявачка
Кар'ера: 1919—1984
IMDb: ID 0000017

Марлен Дытрых (па-нямецку: Marie Magdalene Dietrich, 27 сьнежня 1901 — 6 траўня 1992) — нямецкая і амэрыканская кінаакторка і сьпявачка.

Зьмест

[рэдагаваць] Біяграфія

Марыя Магдалена Дытрых нарадзілася 27 сьнежня 1901 у Шэнэбэрге, раёне Бэрліна, у сям'і афіцэра паліцыі Луі Эрыха Ота Дытрыха і яго жонкі Ёханы Фэльзынг. Да 1918 наведвае сярэднюю школу ў Бэрліне. Раўналежна вучыцца гульні на скрыпцы ў прафэсара Дэсаў. У 1919-1921 займаецца музыкай у Вэймары ў прафэсара Робэрта Райца; у Бэрліне паступае ў акторскую школу Макса Рэйнхарта.

З 1922 выконвае дробныя ролі ў розных бэрлінскіх тэатрах; у тым жа годзе ўпершыню зьяўляецца на экране.

17 траўня 1923 выходзіць замуж за адміністратара кінавытворчасьці Рудольфа Зыбэра, у сьнежні 1924 у іх нараджаецца дачка Марыя. У 1925 Марлен аднаўляе працу ў тэатры і кіно. Яе зважаюць крытыкі, завучы яе нямецкай Грэтай Гарбо. У 1928 першыя запісы песень на пласьцінкі разам з ансамблем рэвю «Гэта лунае ў паветры». Праз год Джозаф фон Штэрнбэрг бачыць яе ў рэвю «Два гальштука» і запрашае на ролю Лолы Лолы ў фільме «Блакітны анёл».

У лютым 1930 Марлен Дытрых падпісвае кантракт з фірмай «Парамаўнт» і 1 красавіка 1930, у дзень прэм'еры «Блакітнага анёла», пакідае Бэрлін.

Шэсьць фільмаў, якія яна здымае ў Галівудзе са Штэрнбэргам, прыносяць ёй сусьветную вядомасьць. «Д'ябал - гэта жанчына» (The Devil ist a Woman, 1935) становіцца іх апошняй сумеснай працай. У 1939 Марлен Дытрых атрымлівае амэрыканскае грамадзянства. З сакавіка 1943 на працягу трох гадоў выступае з канцэртамі ў войсках.

З 1946 па 1951 зноў рэгулярна здымаецца ў кіно. Акрамя гэтага яна вядзе радыёперадачы і піша артыкулы ў гламурныя часопісы. У 1953 у Лас Вегасе пачынае новую пасьпяховую кар'еру ў якасьці сьпявачкі і канфэрансье. На экране Марлен Дытрых зьяўляецца ўсё радзей, пры гэтым сама выбірае ролі і здымаецца ў дробных сцэнах за вялікія грошы. У 1960 яна прыязджае з гастролямі ў ФРН, дзе ёй адмаўляюць у гасьціннасьці з прычыны яе пазыцыі ў пэрыяд Другой сусьветнай вайны. У 1963 зь велізарным посьпехам праходзяць яе канцэрты ў Маскве і Ленінградзе. У 1975 у выніку няшчаснага выпадку ў Аўстраліі (пералом шыйкі сьцягна) сканчае кар'еру.

Апошнія 13 гадоў свайго жыцьця Дытрых праводзіць у сваёй кватэры ў Парыжы, падтрымліваючы сувязь з вонкавым сьветам толькі пасродкам тэлефона. У 1979 у Нямеччыне выходзяць яе мэмуары. У 1982-1983 Максыміліян Шэль запісвае зь ёй на плёнку шматгадзіннае інтэрв'ю, якое выкарыстае затым у сваім дакумэнтальным фільме «Марлен».

Марлен Дытрых памерла 6 траўня 1992 у сваёй кватэры ў Парыжы - па афіцыйнай вэрсіі ў выніку парушэньня функцыі сэрца і нырак.

[рэдагаваць] Памяць

  • 24 ліпеня 2008 году на хаце ў раёне Шэнэбэрг, у якім нарадзілася Марлен Дытрых, была ўсталяваная памятная дошка ў яе гонар.[1]

[рэдагаваць] Фільмаграфія

[рэдагаваць] Глядзіце таксама

[рэдагаваць] Крыніцы

  1. ^ Deutsche Welle

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Commons-logo.svg  Марлен Дытрых — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Атрымана з «http://be-x-old.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%BB%D0%B5%D0%BD_%D0%94%D1%8B%D1%82%D1%80%D1%8B%D1%85»