Маршалавы выспы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

	[[Выява:\|100пкс\|Герб Маршалавых выспаў]]
(Сьцяг)	(Герб)

Нацыянальны дэвіз: Jepilpilin ke ejukaan

Афіцыйная мова Маршальская, Англійская

Сталіца

Маджура

Найбуйнейшы горад Маджура

Урад

Прэзідэнт

Кесаі Хеса Ноўт

Плошча
- Агульная
- % вады 213-е месца ў сьвеце
181 км²
нязначны

Насельніцтва
- Агульнае (2003)
- Шчыльнасьць 205-е месца ў сьвеце
56.429
326/км²

СУП
- Агульны (2001)
- на душу насельніцтва 220-е месца ў сьвеце
115 млн $
$1.600

Валюта Даляр ЗША (USD)

Часавы пас
- улетку (UTC+12)
(UTC)

Незалежнасьць

21 кастрычніка 1986

Дзяржаўны гімн «Forever Marshall Islands»

Дамэн верхняга ўзроўню

.mh

Тэлефонны код +692

Маршалавы выспы, афіцыйна Рэспубліка Маршалавы выспы — адна з краінаў Мікранезіі ў заходняй частцы Ціхага акіяна, знаходзіцца на поўначы ад Науру і Кірыбаці, на ўсходзе ад Аб'яднаных краін Мікранезіі, на поўдні ад амерыканскай тэрыторыі Атола Ўэйк.

[рэдагаваць] Гісторыя

Выспы адкрыты ў 1526 годзе іспанцам Алонза дэ Салазарам. Наступным еўрапейцам які прыбыў на выспы быў англічанін Джон Маршал, у гонар якога выспы і атрымалі сваю назву. У 1885 годзе выспы былі заселены нямецкай гандлёвай кампаніяй і праз некалькі год яны сталі часткай пратэктарату нямецкай Новай Гвінеі. Японія акупіравала іх у выніку Першай Сусветнай вайны і кіравала імі пад мандатам Лігі Нацый. Пад час Другой сусветнай вайны Злучаныя Штаты Амерыкі захапілі выспы ў 1944 годзе. У 1979 была абвешчана рэспубліка Маршалавы выспы, незалежнасць якой афіцыйна была аб'яўлена 21 кастрычніка 1986 года.

[рэдагаваць] Адміністрацыйнае дзяленне

Адміністрацыйна Маршалавы выспы падзяляюцца на 25 раёнаў якія адпавядаюць колькасці заселеных выстаў.

[рэдагаваць] Геаграфія

Краіна складаецца з 25 атолаў і 5 ізаляваных выспаў. Асноўныя атолы і выспы дзеляцца на дзве шрупы: «Ланцуг Ратака» і «Ланцуг Раліка». Дзве траціны насельніцтва краіны жывуць на атолах Маджура (сталіца) і Эбейе. Астатнія атолы і выспы малазаселены з-за недахопу працы і слабага эканамічнага развіцця. На некаторых атолах жыццё зусім традыцыйнае і ежа складаецца з таго што людзі самі зловяць і вырасцяць. У гарадах асноўнай часткай ежы з'яўляецца рыс.