Мэка
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Мэка | ||||||
 |
||||||
|
||||||
| Плошча | 850 км² | |||||
| Насельніцтва - з прыгарадамі - шчыльнасьць |
1 700 000 2 500 000 4 200 |
|||||
| Часавы пас - улетку |
+3 +3 |
|||||
Мэ́ка (па-арабску: مكة) – адзін з самых вялікіх гарадоў Саудаўскай Арабіі, сьвяты горад ісьляму. Знаходзіцца ў падножжа горнага масіву Джабар аль-Карнайт у вузкай даліне Абрахама, у 100 км ад Чырвонага мора. Насельніцтва налічвае каля 1,7 млн. чалавек.
Мэка зьяўляецца цэнтрам ісьляму, і самым сьвятым горадам для мусульманаў, уваход у горад прадстаўнікам іншых рэлігій забаронены. Згодна з уяўленьнямі мусульманаў у Мэке нарадзіўся прарок Мухамэд (у 571 годзе), а так сама месца артыманьня мэкскіх сураў Карану. Пасьля вяртаньня прарока Мухамэда з Мэдыны ў Мэку ў 630 годзе горад зьяўляецца мэтай паломніцтва ўсіх мусульманаў. Пасьля ўсталяваньня ў горадзе ўлады дынастыі Аліядаў у 960 годзе, яны атрымалі тытул шарыфаў. Шарыфы Мэкі захоўвалі незалежнасьць ад халіфата, якую змаглі захаваць нават пасьля далучэньня Мэкі ў склад Атаманскай імпэрыі ў 1517 годзе. З 1924 года Мэка належыць Саудаўскай Арабіі.
Самым вядомым месцам горада зьяўляецца квадратны будынак назначаны прарокам Мухамэдам – Кааба. Вакол яго пабудаваны мячэт Аль-Харам, у якім адначасова могуць памясьціцца 300 тыс вернікаў. Гэта самае сьвятое месца для мусульманаў. У паўднёва-усходнім куце Каабы знаходзіцца чорны камень (al-hadżar al-aswad), які зьяўляецца мэтай хаджа – паломніцтва міл’ёнаў мусульманаў. Чорны камень – гэта мэтэарыт, які, як мяркуюць мусульмане, даслаў ім Алах.
Упершыню горад узгадваецца як Макараба, які, да зьяўленьня ісьляму меў значную ролю ў гандлі паміж краінамі Блізкага Ўсходу і Міжземнамор’ем, зьяўляўся рэлігійным цэнтам паганскіх плямёнаў Арабійскай паўвыспы.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Мэка — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
