Мэка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Мэка


Мянушка: Umm Al Qura (Маці ўсіх вёсак)

Плошча

850 км²

Насельніцтва
- з прыгарадамі
- шчыльнасьць

1 700 000
2 500 000
4 200

Часавы пас
- улетку

+3
+3

Мэ́ка (па-арабску: مكة) – адзін з самых вялікіх гарадоў Саудаўскай Арабіі, сьвяты горад ісьляму. Знаходзіцца ў падножжа горнага масіву Джабар аль-Карнайт у вузкай даліне Абрахама, у 100 км ад Чырвонага мора. Насельніцтва налічвае каля 1,7 млн. чалавек.

Мэка зьяўляецца цэнтрам ісьляму, і самым сьвятым горадам для мусульманаў, уваход у горад прадстаўнікам іншых рэлігій забаронены. Згодна з уяўленьнямі мусульманаў у Мэке нарадзіўся прарок Мухамэд (у 571 годзе), а так сама месца артыманьня мэкскіх сураў Карану. Пасьля вяртаньня прарока Мухамэда з Мэдыны ў Мэку ў 630 годзе горад зьяўляецца мэтай паломніцтва ўсіх мусульманаў. Пасьля ўсталяваньня ў горадзе ўлады дынастыі Аліядаў у 960 годзе, яны атрымалі тытул шарыфаў. Шарыфы Мэкі захоўвалі незалежнасьць ад халіфата, якую змаглі захаваць нават пасьля далучэньня Мэкі ў склад Атаманскай імпэрыі ў 1517 годзе. З 1924 года Мэка належыць Саудаўскай Арабіі.

Самым вядомым месцам горада зьяўляецца квадратны будынак назначаны прарокам Мухамэдам – Кааба. Вакол яго пабудаваны мячэт Аль-Харам, у якім адначасова могуць памясьціцца 300 тыс вернікаў. Гэта самае сьвятое месца для мусульманаў. У паўднёва-усходнім куце Каабы знаходзіцца чорны камень (al-hadżar al-aswad), які зьяўляецца мэтай хаджа – паломніцтва міл’ёнаў мусульманаў. Чорны камень – гэта мэтэарыт, які, як мяркуюць мусульмане, даслаў ім Алах.

Упершыню горад узгадваецца як Макараба, які, да зьяўленьня ісьляму меў значную ролю ў гандлі паміж краінамі Блізкага Ўсходу і Міжземнамор’ем, зьяўляўся рэлігійным цэнтам паганскіх плямёнаў Арабійскай паўвыспы.