Мікалай Страхаў
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Мікалай Страхаў | |
| рас. Николай Николаевич Страхов | |
| Асабістыя зьвесткі | |
|---|---|
| Нарадзіўся | 16 (28) кастрычніка 1828 Белгарад, Курская губэрня |
| Памёр | 24 студзеня (5 лютага) |
| Літаратурная дзейнасьць | |
| Род дзейнасьці | філёзаф, публіцыст, літаратурны крытык |
Мікалай Мікалаевіч Страхаў (16 (28) кастрычніка 1828, Белгарад, Курская губэрня — 24 студзеня (5 лютага) 1896) — расейскі філёзаф, публіцыст, літаратурны крытык, чалец-карэспандэнт Пецярбускай АН (1889).
У кнігах «Сьвет як цэлае» (рас. Мир как целое, 1872), «Аб вечных ісьцінах» (рас. О вечных истинах, 1887), «Філязоўскія нарысы» (рас. Философские очерки, 1895) вышэйшай формай пазнаньня лічыў рэлігію, крытыкаваў сучасны матэрыялізм, а таксама сьпірытызм; у публіцыстыцы падзяляў ідэі прыналежнасьці да «глебы», т. зв. «почвенничества». Артыкулы пра Л. Талстога (у тым ліку пра «Вайну і мір»); першы біёграф Ф. Дастаеўскага.
