Мікелянджэлё

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Мікелянджэлё Буанароцьці
Імя пры нараджэньні:	Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni
Нарадзіўся:	6 сакавіка 1475 Таскана
Памёр:	18 лютага 1564 Рым
Нацыянальнасьць:	італьянец
Заняткі:	скульптура, жывапіс, архітэктура, паэзія
Працы:	«Страшны суд», мармуравая статуя Давіда

Мікелянджэлё Буанароцьці (6 сакавіка 1475 — 18 лютага 1564), італьянскі скульптар, жывапісец, архітэктар, паэт, вядомейшы прадстаўнік мастацтва эпохі Адраджэньня.

Вучань мастакоў братоў Гірландаё (1488—1490). Найбольш упадабаў скульптуру, якую лічыў вышэй за іншыя мастацтвы, і выпрацаваў свой мэтад працы зь ёй, які шырокавядомы зь яго выслоўя аб тым, што стварыць дасканалую скульптуру проста — трэба ўзяць глыбу мармуру і адсекчы ад яе ўсё лішняе. Насамрэч Мікелянджэлё адмовіўся ад гліняных мадэляў і працаваў адразу з мармурам. Ці не самая вядомая зь яго прац - грандыёзны (600 м², 200 фігур і фігурных кампазыцый) росьпіс скляпеньня Сыкстынскай капэлы ў Ватыканскім палацы, які ён рабіў самастойна (1508—1512). Там жа, але ўжо напрыканцы жыцьця, ён стварыў яшчэ адзін свой грандыёзны твор — «Страшны суд». Вядомейшая зь яго, і адначасова ў сьвеце, скульптур — мармуравая статуя Давіда (1500–1504; вышыня 5,5 м.). Творчасьць Мікелянджэлё была найвышэйшым узьлётам Адраджэньня і адначасова пачаткам яго заняпаду. Мікелянджэлё — аўтар шматлікіх вершаваных твораў.

[рэдагаваць] Спасылкі

 Мікелянджэлё — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў