Міна

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Міна — выбуховая зброевая прылада (звычайна вайсковая) якая прыводзіцца ў дзеянне самой ахвярай. Мэта прымяненьня міны — спужаць суперніка, выклікаць у яго адчуваньне няўпэўненнасьці, зьнізіць яго мабільнасьць, ці (у некаторых выпадках) зьнішчыць яго фізічна. Міны (як і любыя пасткі) эффектыўны толькі ў выпадку калі мяркуемая ахвяра змушана зьявіцца ў месцы дзе яны (міны) ўсталяваны.

Клясіфікацыя [рэдагаваць]

Па міжнароднай клясіфікацыі міны падзяляюцца на супрацьпяхотныя, супрацьтанкавыя, марскія, і нек. іншыя. у сваю чаргу гэтыя тыпы мін падзяляюцца на падтыпы:

Супрацьпяхотныя міны:

  • невялікія міны
  • вялікія міны
  • міны-матылькі
  • аскепкавыя міны

Месцы ўсталяваньня [рэдагаваць]

Так як міны ўсталёўваюцца ў месцы найбольш верагоднага з'яўлення суперніка, то найбольш часта яны ставяцца ў:

  1. вузкія часткі дарог
  2. выбоіны на дарозе
  3. навакольле ля КПП
  4. падходы да фарціфікацыённых забодоў
  5. верагодныя месцы дэсанту суперніка
  6. масты
  7. чыгунка
  8. месцы ля складоў боепрыпасаў

Літаратура [рэдагаваць]

  • Тэрарыстычная і нетрадыцыйная зброя — Мн.: Моркніга, Масква 2009.