Міна
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Супрацьтанкавая міна ў разрэзе
Міна — выбуховая зброевая прылада (звычайна вайсковая) якая прыводзіцца ў дзеянне самой ахвярай. Мэта прымяненьня міны — спужаць суперніка, выклікаць у яго адчуваньне няўпэўненнасьці, зьнізіць яго мабільнасьць, ці (у некаторых выпадках) зьнішчыць яго фізічна. Міны (як і любыя пасткі) эффектыўны толькі ў выпадку калі мяркуемая ахвяра змушана зьявіцца ў месцы дзе яны (міны) ўсталяваны.
Клясіфікацыя [рэдагаваць]
Па міжнароднай клясіфікацыі міны падзяляюцца на супрацьпяхотныя, супрацьтанкавыя, марскія, і нек. іншыя. у сваю чаргу гэтыя тыпы мін падзяляюцца на падтыпы:
Супрацьпяхотныя міны:
- невялікія міны
- вялікія міны
- міны-матылькі
- аскепкавыя міны
Месцы ўсталяваньня [рэдагаваць]
Так як міны ўсталёўваюцца ў месцы найбольш верагоднага з'яўлення суперніка, то найбольш часта яны ставяцца ў:
- вузкія часткі дарог
- выбоіны на дарозе
- навакольле ля КПП
- падходы да фарціфікацыённых забодоў
- верагодныя месцы дэсанту суперніка
- масты
- чыгунка
- месцы ля складоў боепрыпасаў
Літаратура [рэдагаваць]
- Тэрарыстычная і нетрадыцыйная зброя — Мн.: Моркніга, Масква 2009.