Мінэрал

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Мінэралы

Мінэрал (ад позьнелац. minera — «руда») — прыроднае геалягічнае цела, амаль аднароднае паводле хімічнага складу і фізычных уласьцівасьцяў, утворанае ў выніку фізыка-хімічных працэсаў у глыбіні і на паверхні Зямлі. Навука, якая вывучае мінэралы называецца мінэралёгіяй.

Колькасьць адкрытых мінэралаў расьце штогод і ў цяперашні час іхная колькасьць складае амаль 5 тысячаў, зь іх найбольш пашыраныя: сылікаты (каля 90% агульнай колькасьці мінэралаў), вокіслы і гідравокіслы, сульфіды і іх аналягі, фасфаты, арсэнаты, ванадаты. Мінэралы адрозьніваюцца адзін ад аднаго рознымі хімічнымі і фізычнымі ўласьцівасьцямі. Адрозьненьні ў хімічным складзе і крышталічнай структуры адрозьніваюць розныя віды, і гэтыя ўласьцівасьці ў сваю чаргу, залежаць ад геалягічнага асяродзьдзя фармаваньня мінэрала. Зьмены ў тэмпэратуры, ціску і велічыні складу скалаў выклікаюць зьмены ў ейнай мінералёгіі.

У вузкім сэнсе, мінэралам зьяўляецца прыроднае хімічнае злучэньне крышталічнай структуры, якая ўтворылася ў выніку праявы геалягічнага працэсу. У шырокім сэнсе панятку да мінэралаў адносяцца таксама вадкасьці, як то нафта, мінэральная вада, а таксама прыродны газ.

На тэрыторыі Беларусі ў зямной кары вядомыя некалькі соцень мінэралаў, многія зь іх зьяўляюцца пераважнымі кампанэнтамі карысных выкапняў: каменнай солі (галіт), калійных соляў (сыльвін), фасфарытаў (апатыт), далямітаў і інш.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Мінэралсховішча мультымэдыйных матэрыялаў