Міхал Вітушка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Міхал Вітушка
5 лістапада 190727 красавіка 2006
Michał Vituška.gif
Месца нараджэньня Нясьвіж, Менская губэрня, Расейская імпэрыя
Месца сьмерці Мюнхэн, Нямеччына
Прыналежнасьць «Чорны кот»
Званьне Генэрал
Бітвы/войны Другая сусьветная вайна

Міха́л Віту́шка (5 лістапада 1907, Нясьвіж, Менская губэрня, Расейская імпэрыя27 красавіка 2006 Мюнхэн, Нямеччына) — беларускі палітычны дзяяч, кіраўнік беларускага антысавецкага руху.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў Нясьвіжы. Атрымліваў адукацыю ў Клецкай, а пасьля Віленскай беларускай гімназіі, якую скончыў у 1930 годзе. Вучыўся ў Праскім і Варшаўскім унівэрсытэтах, уваходзіў у кіраўніцтва Аб’яднаньня беларускіх студэнцкіх арганізацыяў і Асьветнага таварыства беларусаў у Варшаве.

У жніўні 1941 году Міхал Вітушка — камандзір аднаго з аддзелаў Беларускай Самааховы на Заходнім Палесьсі, дзе Беларуская Самаахова праводзіла сумесную з Палескай сеччу УПА антысавецкую апэрацыю. Адзін з стваральнікаў беларускай паліцыі ў Менску, да восені 1941 быў намесьнікам камэнданта паліцыі. У 19421943 гадох займаўся стварэньнем аддзелаў Беларускае Самааховы на Браншчыне, Смаленшчыне і Магілёўшчыне. Міхал Вітушка ўваходзіў у Цэнтральны камітэт Беларускай незалежніцкай партыі, ад якога атрымаў чын генэрала. У чэрвені 1944 году ўдзельнічаў у II Усебеларускім кангрэсе. Адзін з арганізатараў плянаванага антынямецкага выступу ў Менску, мэтай якога было абвяшчэньне незалежнай Беларускай Народнай Рэспублікі. З лета 1944 году — афіцэр дэсантнага батальёну «Дальвіц», маёр Беларускай краёвай абароны.

Паводле адных зьвестак, 17 лістапада 1944 году дэсантаваўся на Віленшчыне на чале аддзелу парашутыстаў і 7 студзеня 1945 году быў забіты ў баі. Паводле іншых зьвестак пад яго імем дэсантаваўся іншы чалавек, а Вітушка зьявіўся ў Беларусі пазьней. Гэтыя, апошнія, зьвесткі, магчыма, атрымалі пацьверджаньне ў апошні час.

Актыўную дзейнасьць у Беларусі Вітушка пачаў у 1946 годзе, рэарганізаваўшы антысавецкі партызанскі рух Цэнтральнай і Заходняй Беларусі ў Беларускую вызваленчую армію. Кіраваў Беларускай незалежніцкай партыяй, рэдагаваў часопіс «За волю». Спыніў партызанскую барацьбу, але ўзначальваў падпольле. Паводле адных зьвестак, загінуў у баі з карным аддзелам НКУС. Паводле іншых зьвестак, якія, магчыма, атрымалі пацьверджаньне ў апошні час, перабраўся ў Польшчу, а пасьля ў Заходнюю Нямеччыну. Яго справа ў КДБ дасюль не зачыненая. Паводле няспраўджаных зьвестак «Эўрапейскага радыё для Беларусі», памёр 27 красавіка 2006 году.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]