Наркотык

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Наркотыкі (ад па-грэцку: ναρκωτικός — дурманлівы) — група фармакалягічных рэчываў, якія дзейнічаюць у асноўным на цэнтральную нэрвовую сыстэму і выклікаюць ў арганізме здранцьвеньне, якое можа даць палягчэньне, пачуцьцё эўфарыі або наркатычны сон. Наркотыкі таксама могуць выклікаць галюцынацыі. Іх ужыцьцё прыводзіць да развіцьця псыхозу, што выклікае схільнасьць да самагубства[1].

Іх распаўсюд заканадаўча забараняецца і абмяжоўваецца. Улучаюць такія расьлінныя і вытворныя зь іх рэчывы, як алькаголь, какаін, канопля, тытунь, опіюм і яго вытворныя (гераін, кадэін, марфін і пантапон), а таксама снатворныя сродкі (барбаміл, веранал і іншыя вытворныя барбітуравой кісьлі) і антыдэпрэсанты (тыянептын).

Узьдзеяньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Наркотыкамі лекуюць боль, кашаль і панос. Іх прыём павышае ўтрыманьне дафаміну ў крыві, што выклікае стан асалоды і эўфарыю, зьмяншае агрэсію ды непакой. Пры гэтым агульны сынтэз дафаміну ў нэрвовай сыстэме падае. У выніку ўзьнікае псыхалягічная і цялесная цяга да паўторнага прыёму (наркаманія) дзеля пазьбяганьня апатыі, болю і дэпрэсіі. Месяц ужываньня выклікае пачуцьцёвую няўстойлівасьць, кволасьць, зьніжэньне памяці і інтэлекту[2]. Перадазіроўка ўяўляе сьмяротную пагрозу. Неахайнае і нядбайнае ўвядзеньне вядзе да заражэньня гепатытам і СНІД.

Беларусь[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На беларускім наркарынку пераважаюць «бубкі» (прапітанае алькоідамі опію насеньне маку), што скарачаюць тэрмін жыцьця яго спажыўцоў да 2 год[3]. З-за мяжы наркотыкі трапляюць у Беларусь пераважна зь Нідэрляндаў і 5 сумежных краінаў. Праз краіну з Усходу ў Эўрапейскі Зьвяз правозіцца гераін і расейскія прэкурсоры, у адваротным кірунку — амфэтамін, гашыш, марыхуана і экстазі[4].

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Сьвятлана Барысенка. Калі ты можаш спыніцца // Краіна здароўя. — 16 красавіка 2013. — № 5 (306). — С. 5.
  2. ^ Сьвятлана Барысенка. Псыхаактыўнае рэчыва мозгу не таварыш // Зьвязда : газэта. — 13 ліпеня 2010. — № 134 (26742). — С. 8. — ISSN 1990-763x.
  3. ^ Яўген Валошын. Чаму ў цэнтры сталіцы прадаецца опіюм // Зьвязда : газэта. — 25 чэрвеня 2010. — № 122 (26730). — С. 11. — ISSN 1990-763x.
  4. ^ Сьвятлана Барысенка. «Дурман» мяняецца // Зьвязда : газэта. — 25 чэрвеня 2010. — № 122 (26730). — С. 11. — ISSN 1990-763x.

Вонкавыя спасылік[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Наркотыксховішча мультымэдыйных матэрыялаў