Павал Севярынец

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Павал Севярынец
Pavel Sieviaryniets.jpg
Старшыня БХД
2005 — цяперашні час
Асабістыя зьвесткі:
Нарадзіўся: 30 сьнежня 1976
Ворша, Віцебская вобласьць БССР
Нацыянальнасьць: беларус
Партыя: БХД
Адукацыя: геафак БДУ
Рэлігія: праваслаўе

Па́вал Канстанці́навіч Севяры́нец (нарадзіўся 30 сьнежня 1976, Ворша) — беларускі моладзевы хрысьціянскі палітык і публіцыст, адзін з заснавальнікаў «Маладога Фронту» і адроджанае «Беларускае хрысьціянскае дэмакратыі», палітычны вязень.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Юнацтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Павал Севярынец нарадзіўся ў Воршы ў сям’і журналіста Кастуся Севярынца[1] й школьнай настаўніцы Тацяны Севярынец. У 1994 годзе ён скончыў сярэднюю школу з залатым мэдалём, у 2000 годзе — геаграфічны факультэт БДУ.

У 19941999 гг. Павал Севярынец працаваў журналістам у шэрагу выданьняў. З 1998 г. пачаў друкавацца ў незалежнай прэсе як публіцыст.

Пачатак палітычнай дзейнасьці ў «Маладым Фронце» і БНФ[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1995 г. Севярынец уступіў у БНФ «Адраджэньне». У лютым 1997 г. ён узначаліў Менскую моладзевую фракцыю БНФ. У верасьні 1997 г. на Ўстаноўчым сойме быў абраны сустаршынём «Маладога Фронту». У 1997—2004 гг. Павал Севярынец стаў вядомы як ўдзельнік і арганізатар масавых вулічных выступаў моладзі супраць палітыкі прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі. У рамках сваёй дзейнасьці ў «Маладым Фронце» Павал Севярынец быў заснавальнікам асьветніцкага праекту «Шоў Беларушчыны», курсаў «Ды-джэяў Адраджэньня», ініцыятарам стварэньня кааліцыі беларускіх дэмакратычных моладзевых арганізацыяў «Пераменаў!», а таксама міжканфэсійнае супольнасьці «Хрысьціянская ініцыятыва». У 1999—2003 гг. Павал Севярынец быў намесьнікам старшыні Партыі БНФ. З 1999 да 2004 — старшынём «Маладога Фронту». Севярынец быў адным з арганізатараў І Кангрэсу Беларускай Моладзі (ліпень 2001 г.), абароны Курапатаў (верасень 2001 г. — чэрвень 2002 г.), нацыянальнай кампаніі «Беларусь у Эўропу!» (вясна 2002 г.), перадвыбарчага блёку «Маладая Беларусь» (2004 г.)

Першае абмежаваньне волі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2005 годзе Павал Севярынец быў абвінавачаны ў арганізацыі акцыяў пратэсту супраць балятаваньня Аляксандра Лукашэнкі на трэці прэзыдэнцкі тэрмін, што адбываліся ў Менску пасьля рэфэрэндуму 2004 году. Моладзевы лідэр быў асуджаны да 3-х гадоў абмежаваньня волі. Пакараньне ён адбываў на лесанарыхтоўках у вёсцы Малое Сітна на Поўначы Беларусі (Полацкі раён). У 2006 годзе міжнародная арганізацыя Amnesty International прызнала Паўла Севярынца вязьнем сумленьня.[2] З улікам амністыі тэрмін зьняволеньня быў скарочаны да 2-х гадоў, у 2007 годзе Севярынец быў вызвалены.

Сёньняшняя дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У дадзены момант палітык працуе над адраджэньнем палітычнай партыі «Беларуская хрысьціянская дэмакратыя», зьяўляецца сустаршынём яе арганізацыйнага камітэту.

Разам з тым Павал Севярынец працягвае займацца літаратурнай дзейнасьцю. Так, значную частку лета 2009 году ён правёў у вёсцы, пішучы свой раман «Сэрца сьвятла».

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Ды-джэй Адраджэньня» (1998)
  • «Пакаленьне Маладога Фронту» (2002)
  • «Нацыянальная ідэя» (2005)
  • «Лісты зь лесу» (2007)
  • «Брату» (2007)

Павал Севярынец — Ляўрэат літаратурнае прэміі Беларускага ПЭН-цэнтру імя А. Адамовіча.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]