Пасхал I (папа рымскі)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Пасхал I

Пасхал I (па-лацінску: Paschalis PP. I), сьвецкае імя Паскуале Масымі (па-італьянску: Pascuale Massimi; ?, Рым11 лютага 824, Рым) — папа рымскі з 25 студзеня 817 году па 11 лютага 824 году. Папа паходзіў з Рыма.

Да абраньня папам зььяўляўся абатам манастыра Сьвятога Стэфана у базыліцы Сьвятога Пятра. Спрабаваў аб’яднаць у сваіх руках сьвецкую й царкоўную ўлады. Займаў рэзка адмоўную пазыцыю па дачыненьні да Людовіка Пабожнага, абвінавачваўся ва ўжываньні катаваньняў да прыхільнікаў Людовіка, але сваю віну адмаўляў. Клапаціўся пра місыянэрства ў скандынаўскіх краінах.

Прыняў у Рыме грэцкіх манахаў, уцекачоў ад бізантыйскага абразаборства. Дзякуючы ім, застаецца самым вядомым з раньнесярэднявечных папам, бо ён намаляваны на мазаікай ў апсыдзе цэркваў Санта-Прасэдэ, Санта-Марыя-ін-Домніка й Санта-Чэчылія-ін-Трастэвэрэ[1]. Памерлага папу рымляне не дазволілі пахаваць у базыліцы Сьвятога Пятра.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ John N.D. Kelly, Gran Dizionario Illustrato dei Papi, p. 271

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Пасхал I (папа рымскі)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў