Поліяміэліт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Чалавек з атрафаванай праз поліяміэліт нагой

По́ліяміэлі́т (ад старажытнагрэцкага: πολιός — «шэры» і µυελός — «сьпінны мозаг») — дзіцячы сьпіннамозгавы паралюш, вострае інфэкцыйнае захворваньне, абумоўленае паражэньнем шэрага рэчыва сьпіннога мозгу поліявірусам і характарызуецца ў асноўным паталёгіяй нэрвовай сыстэмы. Інфэкцыя перадаецца ад чалавека чалавеку.

У 1950-х гадах вацыну супраць поліяміэліту распрацаваў ураджэнец Беластоку Альбэрт Сабін. У 1957 годзе яго проціполіяміэлітная пераральная (прымаецца ўнутр) вакцына пасьпяхова прайшла выпрабаваньні ў Чылі, Нідэрляндах, Японіі, Мэксыцы, СССР і Швэцыі. Праз тры гады сродак атрымаў дазвол на распаўсюд у ЗША[1]. На 2010 г. у 10% выпадкаў хвароба мела сьмяротны зыход, у 40% прыводзіла да інваліднасьці[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Поліяміэлітсховішча мультымэдыйных матэрыялаў