Радзім Гарэцкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошук

Радзім Гаўрылавіч Гарэцкі (нарадзіўся 7 сьнежня 1928, Менск) — беларускі вучоны-геоляг, грамадзкі дзяяч. Акадэмік НАН Беларусі. Сын Гаўрылы Іванавіча Гарэцкага, пляменьнік Максіма Гарэцкага. Цесьць Генадзя Вугляніцы[1].

Зьмест

[рэдагаваць] Адукацыя

Скончыў Маскоўскі нафтавы інстытут імя І. М. Губкіна.

[рэдагаваць] Навуковая дзейнасьць

У 19521957 навуковы супрацоўнік Геалягічнага інстытута АН СССР. З 1971 загадчык аддзела (а з 1978 лябараторыі) Інстытута геахіміі і геафізыкі АН БССР1994 Інстытут геалягічных навук). Член-карэспандэнт АН БССР (1972), з 1977-га — правадзейны член АН БССР. У 19771993 дырэктар Інстытута геахіміі і геафізыкі АН Беларусі.

У 19731990 сябра Бюро, намесьнік старшыні, старшыня Міжведамаснага тэктанічнага камітэта АН СССР. З 1975 намесьнік старшыні, старшыня Беларускага нацыянальнага камітэта па Міжнароднай праграме геалягічнай карэляцыі, з 1993 сябра Амэрыканскага геафізычнага саюзу. У 19921997 віцэ-прэзыдэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З 1993 галоўны рэдактар часопіса «Літасфэра». У 19951997 працаваў загадчыкам катэдры Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту.

Радзім Гарэцкі зьяўляецца заснавальнікам беларускай школы тэктаністаў. Добра вядомы ў міжнародных навуковых колах. Імем Радзіма Гарэцкага названа некалькі відаў выкапнёвых арганізмаў. Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга і мэдалямі.

[рэдагаваць] Навуковыя працы

Навуковыя працы прысьвечаныя тэктоніцы і геадынаміцы плятформаў, уключаючы тэрыторыю захаду Ўсходне-Эўрапейскага кратона і Беларусі, геалёгіі карысных выкапняў. Удзельнічаў у складаньні шматлікіх тэктанічных мапаў у якасьці галоўнага рэдактара ці аўтара. Р. Гарэцкі зьяўляецца аўтарам 500 навуковых прац.

Надрукаваў шэраг твораў, прысьвечаных нацыянальнаму адраджэньню Беларусі.

Узнагароджаны дзяржаўнымі прэміямі СССР, БССР, Расейскай АН.

[рэдагаваць] Грамадзкая дзейнасьць

Радзім Гарэцкі зьяўляецца сябрам Саюзу беларускіх пісьменьнікаў і актыўным грамадзкім дзеячам. Ён клапоціцца пра адраджэньне нацыянальнай культуры. На працягу васьмі гадоў, з 1993 да 2001, зьяўляўся прэзыдэнтам «Згуртаваньня беларусаў сьвету „Бацькаўшчына“», на цяперашні момант сябра Вялікай і Малой Радаў арганізацыі.

[рэдагаваць] Крыніцы

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Асабістыя прылады
Прасторы назваў

Варыянты
Дзеяньні
Навігацыя
Удзел
Інструмэнты
На іншых мовах