Рыціна

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук

Рыціна (па-чэску: Rytina, па-расейску: Гравюра ад францускага graver — выразаць, ствараць рэльеф) — від графічнага мастацтва, стварэньне выяваў, якія можна дубляваць кантактным друкам з рельефных паверхняў ці праз трафарэт. Кожны адбітак лічыцца аўтарскім творам.

Зьмест

[рэдагаваць] Клясыфікацыя

У залежнасьці ад матэрыялу формы выдзяляюць некалькі відаў рыціны — рыціна на метале, лінагравюра, ксілаграфія, літаграфія, гравюра на картоне, воску і г. д.

У залежнасьці ад спосабу апрацоўкі формы рыціна на метале яшчэ разьдзяляецца на віды: гравюра разцом на медзі, афорт, мецца-цінта, аквацінта, сухая ігла і інш. Для стварэньня рельефа ў гэтых выпадках выкарыстоўваецца або механічны спосаб (разьба іглой, разцом і да т. п.), або хімічны (траўленьне кіслатой).

[рэдагаваць] Вядомыя мастакі, якія рабілі рыціны

[рэдагаваць] Літаратура

  • A. Gross (1970). Etching, Engraving, and Intaglio Printing.
  • G. Duplessis (1989). Wonders of Engraving.
  • Гравюры Францыска Скарыны = Гравюры Франциска Скорины / Навук.рэд.А.I.Жураускi i iнш.;Уступ.артыкул Л.Баразны. - Менск: Беларусь, 1972. - 42с.
  • Агіевіч, Уладзімір Уладзіміравіч. Сімволіка гравюры Скарыны / У.У.Агiевiч;НАН Беларусi. - Менск: Бел.навука, 1999. - 320с. - ISBN 985-08-0303-7
  • Шматаў, Віктар Федаравіч. Беларуская кніжная гравюра ХУІ-ХУІІІ стагоддзяў / АН БССР,Ін-т маст.,этнаграфіі і фальклору

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Асабістыя прылады