Рэспубліка Карэя

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

	Гэты артыкул патрабуе ўдакладненьня артаграфіі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, адрэдагаваўшы яго. (дапамога)


(Сьцяг)	(Герб)

Нацыянальны дэвіз: па-карэйску: 널리 인간 세계를 이롭게 하라 (Прыносіць карысць чалавецтву, па-карэйску: 弘益人間)

Афіцыйная мова

Карэйская мова

Сталіца

Сеўл

Найбуйнейшы горад Сеўл

Урад

Прэзідэнт
Прэм'ер-міністр

Но Му Хен
Хан Док Су

Плошча
- Агульная
- % вады 107 месца ў сьвеце
99 274 км²
0,3

Насельніцтва
- Агульнае (2007)
- Шчыльнасьць 25 месца ў сьвеце
49 024 737
480/км²

СУП
- Агульны (2005)
- на душу насельніцтва 10 месца ў сьвеце
801 мільярд 200 мільёнаў
16 550

Валюта Паўднёвакарэйская вона (KRW)

Часавы пас
- улетку (UTC+9)
+9 (UTC)

Незалежнасьць

Дзяржаўны гімн «Эгукка»

Дамэн верхняга ўзроўню

.kr

Тэлефонны код +82

Рэспу́бліка Карэ́я (па-карэйску: 대한민국 Тэханмінгук) — дзяржава у Усходняй Азіі, знаходзіцца на Карэйскім паўвостраве.

Зьмест

1 Дзяржаўны лад
- 1.1 Прэзыдэнт
- 1.2 Парлямэнт
2 Эканоміка
3 Вонкавыя спасылкі
4 Глядзіце таксама

[рэдагаваць] Дзяржаўны лад

[рэдагаваць] Прэзыдэнт

Прэзыдэнт зьяўляецца главой дзяржавы ў Паўднёвай Карэі. Цяперашні прэзыдэнт Но Му Хен, які прадстаўляе партыю Урыдан быў абраны у 2002 году і ўступіў у пасаду ў 2003.

[рэдагаваць] Парлямэнт

Аднапалатнае Нацыянальны збор (299 месцаў).

243 дэпутата абіраюцца па мажарытарнай сыстэме з адноснай большасьцю галасоў у аднамандатных акругах, 46 — па нацыянальных партыйных сьпісах з 5-адсоткавым загараджальным бар'ерам. Тэрмін дэпутацкіх паўнамоцтваў — 4 года.

Выбары ў парлямэнт пачалі праводзіцца з 1950.

Склад парлямэнта па выніках выбараў у 2004.

152 месцы — «Ёллін урыданоў» («Урыдан») («Адчыненая наша партыя») (лібэралы)
121 — «Ханнара» («Партыя вялікай краіны») (кансэрватары)
10 — Дэмакратычная працоўная партыя
9 — Дэмакратычная партыя
4 — Аб'яднаныя лібэрал-дэмакраты.

Старшыня Нацыянальнага збору — Кім Вон Гі (па-карэйску: 김원기, «Ёллін урыданоў»).

[рэдагаваць] Эканоміка

Эканоміка Паўднёвай Карэі па стане на 2006 год зьяўляецца 14-й у сьвеце па СУП (па парытэту пакупніцкай сілы) і 10-й у сьвеце па намінальным СУП. Сукупны нацыянальны прадукт на душу насельніцтва вырас са 100 даляраў ЗША у 1963 годзе, да больш за 20 000 даляраў ЗША у 2005.

Ключавыя напрамкі паўднёвакарэйскай эканомікі за шасьцідзесяцігадовую гісторыю існаваньняў дзяржавы моцна зьмяніліся. У 1940-х гадах эканоміка краіны абапіралася пераважна на сельская гаспадарка і лёгкую прамысловасьць. На працягу наступных некалькіх дзесяцігодзьдзяў акцэнт зрушыўся ў бок лёгкай прамысловасьці і вытворчасьці тавараў народнага спажываньня, а ў 70-х і 80-х гадах XX стагодзьдзя — у бок цяжкай прамысловасьці. На працягу 30 гадоў пасьля таго як прэзыдэнт краіны Пак Чон Хі у 1962 году абвясьціў пачатак першай пяцігодкі, эканоміка краіны расла вельмі высокімі тэмпамі, а сама структура эканомікі моцна зьмянілася.

Бурны эканамічны рост у 80-х гадах запаволіўся да канца дзесяцігодзьдзя. Да таго часу эканамічны рост запаволіўся да 6,5 % у год, а з ростам заработнай платы насельніцтва вырасла і інфляцыя.

Як і ў іншых высокаразьвітых краінах, да пачатку 90-х гадоў сфэра паслуг стала дамінуючай у эканоміцы краіны, а зараз яна складае дзьве траціны ўсяго СУП.