Сорбскія мовы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук
Сорбскія (Serbska)
Ужываецца ў: Нямеччына
Рэгіён: Лужыца
Колькасьць карыстальнікаў: 60, 000
Клясыфікацыя: Індаэўрапейская

 Славянская
  Заходнеславянскія
   Сорбскія мовы

Афіцыйны статус
Афіцыйная мова ў:
Рэгулюецца:
Код мовы
ISO 639-1 -
ISO 639-2(B) hsb, dsb
ISO 639-2(T) hsb, dsb
SIL {{{Код па SIL}}}

Сорбскія мовы, лужыцкія мовы, сэрбалужыцкія мовы, вэндзкія мовы (па-горнасорбску: serbska rěč, па-дольнасорбску: serbska rěc) — мовы сорбаў, аднае з нацыянальных меншасьцяў у Нямеччыне.

Адносяцца да славянскай групы моваў. Агульны лік носьбітаў — каля 60 000 чалавек, зь іх каля 40 000 жыве ў Саксоніі і каля 20 000 у Брандэнбургу. У рэгіёне распаўсюджаньня сорбскіх моваў табліцы з назовамі гарадоў і вуліц часта двухмоўныя.

Адрозьніваюць дзьве пісьмовыя мовы, якія ў сваю чаргу складаюцца зь некалькіх дыялектаў:

Лік ужывальнікаў сорбскіх моваў у штодзённым жыцьці значна ніжэйшы за вышэйпрыведзеныя лічбы. У адрозьненьні ад досыць стабільнае горнасорбскае мовы дольнасорбская мова знаходзіцца на мяжы выміраньня.

На сорбскай мове таксама размаўляюць у штаце Сэрбін у штаце Тэксас (ЗША). Мясцовы варыянт мовы знаходзіцца пад значным уплывам нямецкае й ангельскае моваў. Да нядаўняга часу на ім выдаваліся газэты. Старанямецкі назоў "вэнды" тут лічыцца зьняважлівым.

Распаўсюд сорбскіх моваў
Славянскія мовы
Усходнеславянскія беларуская | старабеларуская† | расейская | русінская | украінская
Заходнеславянскія чэская | сылеская | кашубская | горнасорбская | палабская† | польская | славацкая | дольнасорбская
Паўднёваславянскія баўгарская | царкоўнаславянская | македонская | стараславянская† | сэрбская | басьнійская | харвацкая | чарнагорская | славенская
Іншыя праславянская† | русенорск† | славянасэрбская† | словіё
мёртвая мова