Статар

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Ротар і статар
Статар электрарухавіка 3-х фазнага переменнага тока

Статар (па-ангельску: stator, ад па-лацінску: sto — стаю)— нерухомая частка машыны або мэханізму, якая круціцца вакол нерухомай восі — ротара. Найболей часта выкарыстоўваюцца ў вытворчасьці помпаў, кампрэсарараў, вэнтылятараў, у вытворчасьці электрычных машынаў, рухавікоў, генэратараў і турбінаў.

Будова статара[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Статар складаецца са сярдэчніка і станіны. Сярдэчнік вырабляюць з ізаляваных лакам лістоў электратэхнічнай сталі (таўшчынёй 0,35-0,5 мм пры прамысловай частаце сеткі), збіраных у пакеты і умацоўваемых у адліваным або зварным корпусе — станіне. У пазы, выштампаванные ў сярдэчніку, укладваецца статарная абмотка. У пазбяганьне значных віхравых токаў (і, адпаведна, страт) правадыр абмоткі статара складаюць з шэрагу раўналежна злучаных ізаляваных жыл, якія ў машынах вялікай магутнасьці сплятаюць.

Гл. таксма[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Статарсховішча мультымэдыйных матэрыялаў