Сяргей Лазьніца

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Сяргей Лазьніца
Сяргей Уладзімеравіч Лазьніца
Дата нараджэньня 5 верасьня 1964 (49 гадоў)
Месца нараджэньня Баранавічы, Берасьцейская вобласьць, Беларуская ССР, СССР
Грамадзянства Украіна
Прафэсія рэжысэр
Кар’ера З 1996
Узнагароды Золата Лістапада (2010, 2012), Залаты абрыкос (Ерэван, Армэнія; 2012)
IMDb ID 0523665
Сайт www.loznitsa.com

Сяргей Лазьніца (нар. 5 верасьня 1964, Баранавічы) — украінскі рэжысэр дакумэнтальных і мастацкіх фільмаў.

Скончыў Кіеўскі політэхнічны інстытут, працаваў навуковым супрацоўнікам у Інстытуце кібэрнэтыкі ва ўкраінскай сталіцы. У 1991-м паступіў ва Ўсерасейскі інстытут кінэматаграфіі на аддзяленьне рэжысуры ігравога кіно, які скончыў з выдатнай адзнакай. Працаваў рэжысэрам на студыі дакумэнтальных фільмаў у Санкт-Пецярбургу. У 2001 годзе эміграваў зь сям’ёй у Нямеччыну[1].

Фільмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1996 — Сегодня мы построим дом (28 мин, Бронзовый дракон Краковского МКФ)
  • 1998 — Жизнь, осень (34 мин)
  • 2000 — Полустанок (25 мин, Специальное упоминание Краковского МКФ, Серебряный голубь Лейпцигского фестиваля документальных фильмов)
  • 2001 — Поселение (80 мин, Серебряный голубь Лейпцигского фестиваля документальных фильмов)
  • 2002 — Портрет (28 мин, Серебряный голубь Лейпцигского фестиваля документальных фильмов, Специальное упоминание МКФ в Карловых Варах за лучший документальный фильм, главная премия Фестиваля короткометражных фильмов в Оберхаузене)
  • 2003 — Краявід (60 хв)
  • 2004 — Фабрыка (30 хв)
  • 2005 — Блакада (52 хв)
  • 2006 — Артэль (30 хв)
  • 2008 — Прадстаўленьне (83 хв)
  • 2008 — Паўночны сьвет (52 хв)
  • 2010Шчасьце маё
  • 2012У тумане

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • фільм “Шчасьце маё”, перамог у конкурсе за “Найлепшы эўрапейскі дэбют” на XVI Эўрапейскім форуме “Cinergia” ў Лодзі[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]