Сяргей Шупа
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Сяргей Шупа | |
| Асабістыя зьвесткі | |
|---|---|
| Нарадзіўся | Менск |
| Грамадзянства | Летува[1] |
| Літаратурная дзейнасьць | |
| Род дзейнасьці | перакладчык, журналіст, літаратар |
Сяргей Шупа (2 кастрычніка 1961, Менск) — беларускі перакладчык і журналіст.
Навучаўся ў Менскай СШ №86 (1968—1978), Інстытуце замежных моваў (1978—1983). Працаваў у выдавецтве «Мастацкая літаратура», Скарынаўскім цэнтры. Ад 1991 году ў Вільні — удзельнічаў у выданьні «Нашай Нівы»; пасьля на вольным хлебе — пераклады, рэдагаваньне кніг, карэктура, макетаваньне, набор нотаў, выраб кампутарных шрыфтоў.
Укладальнік выданьня Архіваў БНР. Працуе на радыё «Свабода» ад 1996 году.
Зьмест |
Творчасьць [рэдагаваць]
Пераклады [рэдагаваць]
- Хорхэ Люіс Борхэс
- «Бабілёнская бібліятэка»
- Барыс Віян
- «Сюрпрыз-вечарынка ў Леабіля»
- Міленка Ергавіч
- «Асаг»
- «Гурбэт»
- «Другі пацалунак Гіты Данон»
- Этгар Керэт
- «Бліскучыя вочы»
- «Бутэлька»
- «Рабін памёр»
- «Твой чалавек»
- Вітаўт Кіпель
- «Беларусы ў ЗША»
- Ленэ Маер-Скуманц
- «Якаб і Катарына»
- Гі дэ Мапасан
- «Вечар»
- «Горны гатэль»
- «Ён»
- «Знак»
- «Каля нябожчыка»
- «Месячнае святло»
- «Страх»
- «Тамтэй»
- «Шалёная»
- Праспэр Мэрымэ
- «Локіс. Рукапіс прафэсара Вітэмбаха»
- Оскар Мілаш
- «Фрагмэнты»
- Джордж Оруэл
- «Ферма»
- «1984»
- Міларад Павіч
- «Хазарскі слоўнік»
- Эдгар Алан По
- «Авальны партрэт»
- «Маска Чырвонае Сьмерці»
- «Чалавек натоўпу»
- Мікалай Крыштоф Радзівіл
- «Пэрэгрынацыя, або Паломніцтва Ясна Асьветленага Князя Ягамосьці Мікалая Крыштофа Радзівіла ў Сьвятую Зямлю»
- Фрыдэбэрт Туглас
- «Коньнікі ў небе»
- «Попі і Хуху»
- Бруна Шульц
- «Манэкены»
- «Трактат аб манэкенах, або Другая кніга быцьця»
- «Трактат аб манэкенах. Працяг»
- «Трактат аб манэкенах. Заканчэньне»
- «Вуліца кракадзілаў»
- Базен Эрве
- «Сумленны ўчынак»
- Аво Юпрус
- «Кахай»
Цікаыя факты [рэдагаваць]
- Сяргей Шупа сьцьвярджае, што ён увёў у беларускую мову словы «смачна есьці!» (у 1985 годзе) і «сеціва» (1998)[2]
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ С. Шупа піша пра сваё летувіскае грамадзянства у ЖЖ
- ^ С. Шупа. Сапраўдны пераклад — гэта пераклад прозы // Прайдзісвет №3
