Тарына Турын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Сьцяг Італіі Тарына
Torino FC Logo.png
Поўная назва Torino Football Club SpA
Заснаваны 1906
Горад Турын, Італія
Стадыён Стадыё Алімпіка
Умяшчальнасьць: 27 994
Галоўны трэнэр Джамп’ера Вэнтура
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2012—2013 16 месца
Афіцыйны сайт

Тарына (па-італьянску: Torino) — італьянскі футбольны клюб з гораду Турын. Заснаваны ў 1906 годзе. Сяміразовы чэмпіён Італіі і пяціразовы ўладальнік Кубка Італіі. Клюб правёў большую частку сваёй гісторыі ў вышэйшым дывізіёне італьянскага футболу. Асноўнымі колерамі клюбу зьяўляюцца бардовы й белы.

Апошняе чэмпіёнства клюба датавана сэзонам 1975—1976 гадоў. Найвышэйшым посьпехам клюбу на эўрапейскай арэне лічыцца другое месца ў Кубку УЭФА сэзону 1991—1992 гадоў. Гістарычна склалася так, што «Тарына» ўваходзіць у лік пяці самых пасьпяховых клюбаў у італьянскім футболе ў пляне перамогаў у чэмпіянаце. У 2005 годзк клюб быў перафундаваны.

З сэзону 2012—2013 гадоў клюб гуляе ў Сэрыі A.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футбольны клюб «Тарына» быў заснаваны 3 сьнежня 1906 году пасьля сустрэчы ў броварным камбінаце Фойгт недалёка ад цэнтра Турына. Асноўнымі гульцамі клюбу адразу сталі некалькі гульцоў «Ювэнтуса» на чале з Альфрэда Дыкам, які пакінуў «Ювэнтус» пасьля таго, як клюб выказаў жаданьне зьехаць з Турыну[1]. Акрамя Альфрэда Дыка, іншымі заснавальнікамі клюба зьяўляюцца швайцарскі бізнэсовец Ганс Шонброд, які стаў першым старшынёй, і Віторыё Поцца, які пазьней стаўся галоўным трэнэрам зборнай Італіі[2]. Першай пляцоўкай клюбу стаў стадыён Вэлядрома Умбэрта I. Клюб папоўнілі такасама некаторыя гульцы з іншых клубаў, у тым ліку з клюбу «Тарэнэзэ», які стаў у выніку быў распушчаны[3]. Той факт, што раскол раскол у «Ювэнтусе» й стварэньне «Тарына» ня было сяброўскім працэсам, назіраўся ўздым мясцовага супрацьстаяньня, якое стала вядома як Дэрбі дэля Моле[4].

«Тарына» прыняў удзел у першым у сьвеце міжнародным турніры, Torneo Internazionale Stampa Sportiva, у 1908 годзе, якое было арганізавана ў Турыне, дзякуючы італьянскаму часопісу La Stampa Sportiva. «Тарына» атрымаў паразу ў фінале ад швайцарскага клюбу «Сэрвэт» зь лікам 3:1[5]. У 1909 годзе клюб удзельнічаў у міжнародным турніры на прызы сэра Томаса Ліптана пад назвай «Тарына XI», цікава што склад клюба быў складзены ня толькі са сваіх гульцоў, але й з гульцоў свайго суперніка «Ювэнтуса», але клюб ня здолеў дайсьці да фіналу[6].

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па стане на 1 лютага 2014 году

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Бэльгіі Бр Жан-Франсуа Жые 1979
2 Сьцяг Уругваю Аб Гільерма Радрыгес 1984
4 Сьцяг Альбаніі ПА Мід’ен Баша 1987
5 Сьцяг Італіі Аб Чэзарэ Бова 1983
7 Сьцяг Марока ПА Амар эль-Кадуры (ар. «Напалі») 1990
8 Сьцяг Швэцыі ПА Аляксандар Фарнэруд 1984
9 Сьцяг Італіі Нап Чыра Імабіле 1990
10 Сьцяг Бразыліі Нап Паўла Вітор Барэта 1985
11 Сьцяг Італіі ПА Алесіё Чэрчы 1987
14 Сьцяг Італіі ПА Алясандра Гаццы 1983
16 Сьцяг Аргентыны Нап Марсэлё Ляронда 1988
17 Сьцяг Італіі Аб Сальваторэ Масьельлё 1982
19 Сьцяг Сэрбіі Аб Нікола Максімавіч (ар. «Апалён») 1991
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20 Сьцяг Італіі ПА Джузэпэ Вівэс 1980
23 Сьцяг Італіі Бр Ліс Гоміс 1989
24 Сьцяг Італіі Аб Эміліяна Марэцьці 1981
25 Сьцяг Польшчы Аб Каміль Глік (капітан) 1988
26 Сьцяг Італіі Аб Джаваньні Паскуале (ар. «Удынэзэ») 1982
27 Сьцяг Славеніі ПА Ясьмін Курціч (ар. «Сасуолё») 1989
29 Сьцяг Чарнагорыі Аб Марка Вешавіч 1991
30 Сьцяг Італіі Бр Даніеле Падэльлі 1985
32 Сьцяг Італіі Бр Тамаза Бэрні 1983
36 Сьцяг Італіі Аб Матэо Дарміян 1989
69 Сьцяг Італіі Нап Рыкарда Мэдж’ёрыні 1985
77 Сьцяг Грэцыі ПА Панаётыс Тахцыдыс (ар. «Катанія») 1991

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]