Тэадор Нарбут
| Тэадор Нарбут | |
 |
|
| Род дзейнасьці | летувіскі і беларускі гісторык, археоляг |
|---|---|
| Дата нараджэньня | 8 лістапада 1784 |
| Месца нараджэньня |  маёнтак Шаўры, Лідзкі павет, Вялікае Княства Літоўскае |
| Дата сьмерці | 26 лістапада 1864 |
| Месца сьмерці |  Вільня, Расейская імпэрыя |
Тэадо́р (Фё́дар Яўхі́мавіч) На́рбут (8 лістапада 1784, маёнтак Шаўры, цяпер Воранаўскі раён — 26 лістапада 1864) — летувіскі і беларускі гісторык, археоляг, вайсковы інжынэр, дасьледнік летувіскае міталёгіі, пісаў на польскай мове.
Скончыў у 1803 Віленскі ўнівэрсытэт. Удзельнік расейска-пруска-францускай 1806—1807 рокаў. і расейска-швэдзкай 1808—1809 рокаў войнаў. Аўтар праекту Бабруйскай фартэцыі, удзельнік яе будаўніцтва. 3 1812, калі жыў у сваім маёнтку, займаўся дасьледаваньнем гісторыі Вялікага Княства Літоўскага.
Аўтар 9-томнай «Гісторыі літоўскага народу», выдадзенай у 1835—1841. Падзеі ў ёй давёў да 1569. У «Гісторыі...» шмат месца адведзена беларускаму народу, яго мове і пісьменнасьці. Для сваёй працы выкарыстаў беларускія летапісы і «Хроніку польскую літоўскую, жамойцкую і ўсяе Русі» Мацея Стрыйкоўскага, але ставіўся да іх некрытычна. У яго дасьледаваньні побач з фантастычнымі гіпотэзамі, прыдуманымі фактамі шмат цікавых зьвестак пра Менск. Апублікаваў шэраг гістарычных крыніцаў, у тым ліку ў 1846 Хроніку Быхаўца. Зьбіраў этнаграфічныя і фальклёрныя матэрыялы, вёў археалягічныя раскопкі.[1]
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. С. 502
[рэдагаваць] Літаратура
- Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.
