Т-34

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
T-34 76 Westerplatte p d.jpg
Тып танка: Сярэдні танк
Краіна-вытворца: Сьцяг СССР
Павозка (экіпаж), чал.: 4
Гісторыя:
Час эксплюатацыі: з 1940
Гісторыя вытворчасьці:
Гады вытворчасьці: 19401944
Памеры:
Маса, т: 36,0
Даўжыня, мм: 5920
Даўжыня з гарматай, мм: 5964
Шырыня, м: 3,000
Вышыня, м: 2,405
Клірэнс, м: 0,400
Браня:
Лоб корпусу (верх), мм: 40 / 60°
Лоб корпусу (ніз), мм: 45 / 53°
40 / 40°
Борт корпусу (ніз), мм: 45 / 0°
Карма корпусу (верх), мм: 40 / 47°
Карма корпусу (ніз), мм: 40 / 45°
Дах корпусу, мм: 16—20
Дно корпусу, мм: 13-16
Лоб вежы, мм: 45
Борт вежы, мм: 45 / 30°
Карма вежы, мм: 15 / 84°
Дах вежы, мм: 45
Узбраеньне:
Марка гарматы і калібр: Л-11
Даўжыня ствала: 30,5 (Л-11)

41,5 (Ф-34)

Боекамплект гарматы: 77
ВН: −5…+25°
Тэхнічныя характэрыстыкі:
Магутнасьць рухавіка, к.с.: 500
Хуткасьць па шашы, км/г: 54
Хуткасьць па перасечанай мясцовасьці, км/г: 25
Запас ходу, км: 300
Пераадольваемы ўздым, адс.: 36°
Пераадольваемая сьценка, м: 0,75
Пераадольваемы роў, м: 3,4
Пераадольваемы брод, м: 1,3

T-34савецкі сярэдні танк перыяду Вялікай Айчыннай вайны, выпускаўся серыйна з 1940, і з 1944 стаў асноўным сярэднім танкам Чырвонай Арміі СССР. Распрацаваны ў Харкаве канструктарскім бюро пад кіраўніцтвам Коткіна М.І. Самы масавы сярэдні танк Другой сусьветнай вайны.

З 1942 па 1945 асноўная вытворчасьць Т-34 была разгорнута на магутных машынабудаўнічых заводах Урала і Сібіры, і працягвалася ў пасьляваенныя гады. Вядучым заводам па мадыфікаваньні Т-34 зьяўляўся Уральскі танкавы завод № 183. Апошняя мадыфікацыя (Т-34-85) складаецца на ўзбраеньні некаторых краін і па гэты дзень.

Дзякуючы сукупнасьці сваіх баявых якасьцяў Т-34 быў прызнаны шэрагам спэцыялістаў і ваенных экспэртаў лепшым танкам Другой сусьветнай вайны.

Танк Т-34 аказаў велізарны ўплыў на зыход вайны і на далейшае развіцьцё сусьветнага танкабудаваньня. Пры яго стварэньні савецкім канструктарам ўдалося знайсьці аптымальныя суадносіны паміж асноўнымі баявымі, тактычнымі, балістычнымі, эксплуатацыйнымі, хадавымі і тэхналагічнымі характарыстыкамі.

Танк Т-34 зьяўляецца самым вядомым савецкім танкам і адным з самых вядомых сімбалях Другой сусьветнай вайны. Да цяперашняга часу захавалася вялікая колькасць гэтых танкаў розных мадыфікацый у выглядзе помнікаў і музейных экспанатаў.

Апісаньне канструкцыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Т-34 мае клясічную кампаноўку. Экіпаж танка складаецца з чатырох чалавек - механіка-вадзіцеля і стрэлка-радыста, якія размяшчаюцца ў аддзяленьні кіраваньня і зараджалага, якія знаходзіліся ў вежы.

Якіх-небудзь выразных мадыфікацый лінейнага Т-34-76 не існавала. Тым не менш, у канструкцыі серыйных машын меліся істотныя адрозненьні, выкліканыя рознымі ўмовамі вытворчасьці на кожным з ажыцьцяўляных іх заводаў у пэўныя перыяды часу, а таксама агульным удасканаленьнем танка. У гістарычнай літаратуры гэтыя адрозненьні, як правіла, групуюцца па заводзе-вытворцы і перыяду вытворчасьці, часам з указаньнем на характэрную асаблівасьць, калі на заводзе паралельна вырабляліся два ці больш тыпу машын. Зрэшты, у войсках карціна магла яшчэ больш ўскладняцца, бо з-за высокай рамонтапрыдатнасьці Т-34, падбітыя танкі часцей за ўсё зноў аднаўляліся, і вузлы пашкоджаных машын розных версій пры гэтым часьцяком збіралі ў цэлы танк ў самых розных спалучэньнях.