Фаніпаль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Фаніпаль
Coat of Arms of Fanipal, Belarus.png
Герб Фаніпалю
Першыя згадкі: 1856
Былая назва: Чэчын
Вобласьць: Менская
Раён: Койданаўскі
Плошча: 4,75 км²
Насельніцтва: 12 700 (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1716
Паштовы індэкс: 222750
Геаграфічныя каардынаты: 53°45′ пн. ш. 27°20′ у. д. / 53.75° пн. ш. 27.333° у. д. / 53.75; 27.333Каардынаты: 53°45′ пн. ш. 27°20′ у. д. / 53.75° пн. ш. 27.333° у. д. / 53.75; 27.333
Фаніпаль на мапе Беларусі
Фаніпаль
Фаніпаль
Фаніпаль
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Фаніпаль — горад у Койданаўскім раёне Менскай вобласьці Беларусі. Насельніцтва 12,7 тыс. чал. (2010).

Знаходзіцца за 24 км на паўднёвы захад ад Менску па чыгуначнай і аўтамабільнай магістралях БерасьцеМасква на вадападзеле рэчак Пціч і Нёман, на аднолькавай адлегласьці (13 км) ад Менскай колцавай дарогі і Койданава.

Этымалёгія назвы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У аснове тапоніма жаночае імя Фаня (Фэонія або Яўхімія) у спалучэньні з фармантам -поль (поле).[1]

Існуе легенда, што паселішча атрымала сваю назву ў гонар дачок мясцовага абшарніка — Фані і Полі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1856: першыя згадкі паводле дакумэнтаў Цэнтральнага дзяржаўнага гістарычнага архіву Беларусі, былое ўладаньне абшарнікаў Энэльфельдта і Багдашэўскага.
  • 1870: у Фаніпалі адкрыўся чыгуначны прыпынкавы пункт.
  • 1871: акрыцьцё станцыі Токараўская, названай у гонар губэрнатара Менскай губэрні А. Токарава — заснавальніка Маскоўска-Берасьцейскай чыгункі.
  • 9 жніўня 1876: чыгуначная станцыя пачала звацца Фаніпаль.
  • 1965: у Фаніпале пабудавалі першы завод — гэта адзіны ў Беларусі завод жалезабэтонных маставых канструкцыяў.
  • 29 красавіка 1984: гарадзкі пасёлак.
  • 22 чэрвеня 1999: атрымаў статус гораду раённага падначаленьня.

Адміністрацыйны падзел[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вуліца Якуба Коласа

Горад падзелены на 5 мікрараёнаў:

  • Моладзевы
  • Паўночны
  • Цэнтральны
  • Завадзкі
  • Паўднёвы

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2000 — 13,2 тыс. чал.
  • 2006 — 12,1 тыс. чал.
  • 2010 — 12,7 тыс. чал.

Адукацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На 2011 г. у гімназіі і сярэдняй школе Фаніпалю навучаліся 1400 вучняў у звычайных, профільных, гімназічных і ліцэйскіх клясах. У месьце ёсьць 4-ы дашкольныя ўстановы, якія наведваюць каля 500 дзяцей, а таксама фанiпальская музычная школа, дзе 218 дзяцей навучаюцца па спэцыяльнасьцях: фартэпіяна, баян, акардэон, цымбалы, скрыпка, віялянчэль, кляса духавых інструмэнтаў.

Культура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жыхары места могуць карыстацца гарадзкой бібліятэкай зь вялікім фондам кніжак, які рэгулярна папаўняецца. У цяперашні час яе паслугамі карыстаюцца 2115 чытачоў, зь іх 895 — навучэнцы.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На 2011 г. працаўладкаваньне ў горадзе мелі 7800 чалавек, частка якіх са сталіцы. З 7200 працоўных жыхароў большасьць (звыш 60%) у асноўным працавала ў сталіцы[2].

Прадпрыемствы: рамонтна-мэханічныя, жалезабэтонных канструкцыяў.

  • ААТ «Белхім»
  • ААТ «Фаніпальскі рамонтна-мэханічны завод»
  • Беларуска-дацкае СП «UNO MEDICAL»
  • філія «Нерудбудматэрыялы» РУП «Дарбудіндустрыя»
  • філія «Фаніпальскі досьледна-мэханічны завод» РУП «Дарбудіндустрыя»
  • філія «Фаніпальскі завод жалезабэтонных маставых канструкцыяў» РУП «Дарбудіндустрыя»

Транспарт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Фаніпальскі вакзал

Аўтамабільныя шляхі злучаюць Фаніпаль зь Менскам і Койданавам. За 17 км знаходзіцца Менская кальцавая аўтамабільная дарога. Таксама ў горадзе ёсьць чыгуначная станцыя, што стаіць на электрыфікаванай лініі Беларускай чыгункі між Берасьцем і Менскам.

Нумар Маршрут
М1 E30 Берасьце (Казловічы) — ФаніпальМенск — мяжа Расейскай Фэдэрацыі (Рэдзькі)
Р1 МенскФаніпальКойданаў

Інфармацыя для турыстаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Фаніпалі дзейнічаюць царква (2005), каталіцкая капліца, ад 2006 року вядзецца будаўніцтва касьцёла, царква хрысьціян веры эвангельскай "Благодать"

Панарамны здымак[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Фаніпаль
Фаніпаль

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 388
  2. ^ Інга Міндалёва. Нюансы «горада мары» // Мясцовае самакіраваньне. — 24 сакавіка 2011. — № 11 (249). — С. 1-2.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Фаніпальсховішча мультымэдыйных матэрыялаў