Харкаўскія пагадненьні

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Харкаўскія пагадненьні
Dmitry Medvedev in Kharkov - 21 April 2010-9.jpeg
Падпісаньне пагадненьня
Тып дамовы міжнародны
Падпісаная
• месца
2010
Тэрмін дзеяньня да 2017 г.
Бакі Сьцяг Украіны Украіна
Сьцяг Расеі Расея
Мовы украінская, расейская

Харкаўскія пагадненьні (па-ўкраінску: Харківські угоди) — пагадненьне паміж Украінай і Расейскай Фэдэрацыяй па пытаньнях знаходжаньня Чарнаморскага флёта Расейскай Фэдэрацыі на тэрыторыі Ўкраіны (у прэсе таксама Харкаўскія пагадненьні, Харкаўскі пакт, пагадненьне Януковіча-Мядзьведзева), падпісанае 21 красавіку 2010 г. ў г. Харкаве прэзыдэнтам Украіны Віктарам Януковічам і прэзыдэнтам Расеі Дзьмітрыем Мядзьведзевым, згодна зь якім тэрмін знаходжаньня Чарнаморскага флёта Расейскай Фэдэрацыі ў г. Севастопаль падоўжаны з 2017 г. да 2042 году з аўтаматычным падаўжэньнем на 5 гадоў, калі любая бок не выкажа пярэчаньні, і ўстаноўлена арэндная плата.

Як паказана ў самім пагадненьні, тэрмін знаходжаньня флёта павялічаны ў абмен на патаненьне для Ўкраіны расейскага газу шляхам прымяненьня зьніжкі ў выглядзе ануляваньня мытных пошлін. Ратыфікаваная Вярхоўнай Радай Украіны і Дзяржаўнай думай Расейскай Фэдэрацыі 27 Красавіка 2010 г.. Ва Ўкраіне дамоўленасьці выклікалі абурэньне апазыцыі, эколягаў, мясцовых саветаў і грамадзтва ў цэлым. Большасьць аналітыкаў расцанілі яе як супярэчнасьць Канстытуцыі Ўкраіны.

Умовы пагадненьняў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На працягу 6 дзён пасьля падпісаньня прэса і шырокая грамадзкасьць была пазбаўленыя магчымасьці азнаёміцца ​​з афіцыйным тэкстам міжнароднай Дамовы да моманту яго ратыфікацыі[1] Вярхоўнай Радай Украіны 27 красавіка 2010 г..

У адпаведнасьці з Пагадненьнем, тэрмін знаходжаньня Чарнаморскага флёта Расейскай Фэдэрацыі падоўжаны на 25 гадоў, да 28 мая 2042 г. з наступным аўтаматычным падаўжэньнем на наступныя пяцігадовыя пэрыяды, калі адна з бакоў паведаміць пісьмова другому боку аб спыненьні дзеяньня Пагадненьня не пазьней, чым за адзін год да завяршэньня тэрміну дзеяньня. Аплата за знаходжаньне флёта складаецца з штогадовых плацяжоў у 100 мільёнаў даляраў ЗША ў год, пачынаючы з 2017 году, а таксама з дадатковых сродкаў, што атрымліваюцца за кошт зьніжэньня з даты ўступленьня ў сілу гэтага Пагадненьня цэны ў памеры да 100 даляраў ЗША ад усталяванай дзеючым кантрактам паміж НАК «Нафтагаз» Украіны і ААТ «Газпром», на кожную тысячу кубамэтраў газу, які пастаўляецца ў Беларусь. Пры кошце 333 даляра ЗША і вышэй за тысячу кубамэтраў газу зьніжэньне складзе 100 даляраў ЗША, пры кошце ніжэй 333 даляраў ЗША зьніжэньне складзе 30 % ад такога кошту.

Ратыфікацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

22 красавіка 2010 г. сьпікеры ўкраінскага і расейскага парлямэнтаў Уладзімер Літвін і Барыс Грызлоў дамовіліся аб сынхроннай ратыфікацыі Пагадненьня 27 красавіка 2010 г.[2].

Наступствы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ратыфікацыя Пагадненьня ва ўкраінскім парлямэнце стала кансалідуючым фактарам для апазыцыі[3], якая заявіла пра намер пачаць бестэрміновыя акцыі пратэсту[4]. Прадстаўнікі ўкраінскай інтэлігенцыі, у прыватнасьці, пісьменьнікі і публіцысты Валеры Шаўчук, Уладзімер Яварыўскі, Юры Андруховіч, Дзьмітры Паўлычка, Мікалай Рабчук, акадэмікі Іван Дзюба, Мікалай Жулынскі, Міраслаў Паповіч, грамадзкія дзеячы Канстанцін Марозаў, Ляўко Лук’яненка, Багдан Гарынь стварылі Народны камітэт абароны Ўкраіны для каардынацыі дзеяньняў грамадзкасьці па выразе пратэстаў супраць дзеяньняў улады[5].

27 красавіка, выказваючы незадаволенасьць дзеяньнямі кіруючай кааліцыі, члены дэлегацыі Ўкраіны ў Парлямэнцкай Асамблеі Рады Эўропы ад апазыцыі падчас прамовы Віктара Януковіча ў ПАСЕ, пакінулі сэсійны зал ў знак пратэсту[6]. 5 мая падчас візыту міністра замежных спраў Украіны Канстанціна Грышчанка ў Нью-Ёрку ўкраінская дыяспара байкатавала заплянаваную сустрэчу зь міністрам, затое правяла акцыю пратэсту перад будынкам Пастаяннага прадстаўніцтва Ўкраіны пры ААН[7].

11 траўня Народны камітэт абароны Ўкраіны правёў перад будынкам парлямэнта ў Кіеве шматтысячныя акцыі пратэсту, падчас якіх людзі ў цывільным затрымалі 4 мітынгоўцаў ад ВА «Свабода»[8], а напярэдадні ДАІ не пускала ў сталіцу аўтобусы з прыхільнікамі апазыцыі[9]. У той дзень акцыі пратэсту прайшлі таксама ў Львове і Цярнопалі.

Дэнансацыі пагадненьня[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

19 чэрвеня 2013 г. Вярхоўная Рада Ўкраіны адхіліла законапраект, якім прадугледжвалася разарваць «Харкаўскае пагадненьне»: «за» прагаласавалі толькі 152 народных дэпутата Ўкраіны[10].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Шаблён:Палітыка ва Ўкраіне