Хмяльніцкі
| Хмяльніцкі | |||||
| Хмельницький | |||||
|
|||||
| Першыя згадкі: | 1431 | ||||
| Вобласьць: | Хмяльніцкая | ||||
| Плошча: | 93,05[1] км² | ||||
| Насельніцтва (2012) • колькасьць: • шчыльнасьць: |
2 837 чал./км² |
||||
| Тэлефонны код: | +380-382(2) | ||||
| Паштовы індэкс: | 29000-499 | ||||
| Геаграфічныя каардынаты: | 49°25′10″ пн. ш. 26°58′46″ у. д. / 49.41944° пн. ш. 26.97944° у. д.Каардынаты: 49°25′10″ пн. ш. 26°58′46″ у. д. / 49.41944° пн. ш. 26.97944° у. д. | ||||
|
Хмяльніцкі на мапе Ўкраіны
Хмяльніцкі
|
|||||
| Хмяльніцкая меская рада | |||||
Хмяльніцкі (па-ўкраінску: Хмельницький, гістарычная назва — Пласкіраў, у 1795/1801—1954 роках — Праскураў) — места ў заходняй частцы Ўкраіны, на рацэ Паўднёвы Буг. Адміністрацыйны цэнтар Хмяльніцкай вобласьці і Хмяльніцкага раёну. Плошча 94 км². Насельніцтва 264 тыс. чал. (2012). Насельніцтва агламерацыі — 439,7 тыс. чал. Знаходзіцца за 281 км на паўднёвы захад ад Кіева. Чыгуначны вузел. Празь места праходзяць аўтамабільныя дарогі Чарнаўцы — Стараканстантынаў і Львоў — Кіраваград — Данецк E50.
Хмяльніцкі — гістарычны цэнтар Цэнтральнага Падольля. У наш час места зьяўляецца буйным цэнтрам рынкавага гандлю (мясцовы рынак — трэці ў Эўропе па аб’ёме продажаў), агулам рынкі займаюць 1/3 частку тэрыторыі Хмяльніцкага.
Зьмест |
Этымалёгія назвы [рэдагаваць]
Сваю назву места атрымала ў гонар Багдана Хмяльніцкага, гістарычная назва Пласкіраў паходзіць ад рэчкі Плоская — прытоку Паўднёвага Буга.
Гісторыя [рэдагаваць]
- кан. XIV — пач. XV стст.: верагодны час заснаваньня паселішча, у складзе Вялікага Княства Літоўскага.[3]
- 1431: па сьмерці вялікага князя Вітаўта, кароль польскі Ягайла далучыў Пласкіраў да Польшчы.
- 1434: у Падольскім ваяводзтве.
- XVI—XVII стст.: у Пласкіраве існаваў замак.
- XVII—XVIII стст.: мястэчка, неаднаразова цярпеў ад ваенных канфліктаў.
- 1672—1699: знаходзіўся пад уладай Турэччыны.
- 1793: у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі.
- 1795: цэнтар павету Падольскай губэрні.
- 1870: адкрыцьцё чыгункі Жмэрынка — Праскураў — Валачыск.
- 1919—1920: у Праскураве тройчы знаходзіўся Ўрад УНР і Дырэкторыя, тут у сакавіку 1919 адбылося апошняе паседжаньне Дырэкторыі ў поўным складзе.
- 16 лістапада 1920: у складзе УССР.
- 15 сакавіка 1941: цэнтар Камянец-Падольскай вобласьці.
- 8 ліпеня 1941 1941 — 25 сакавіка 1944: знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй.
Насельніцтва [рэдагаваць]
- 1881 — 14 554 чал.[4]
- 1897 — 22 915 (13 783 мужчыны і 9132 жанчыны), зь іх каля 29,8% складалі праваслаўныя, 30,1% — каталікі, 39,5% — юдаісты, 0,6% — іншыя.[5]
- 1991 — 244 тыс. чал.[6]
- 2009 — 290 тыс. чал.
Эканоміка [рэдагаваць]
Прадпрыемсты машынабудаваньня (трансфарматарныя падстанцыі, кавальска-прэсавае абсталяваньне, радыёапаратура, прыборы і інш.); харчовай (масласыраробнай, мясной), лёгкай (абутковай, швацкай, трыкатажнай і інш.), хімічнай і інш. прамысловасці.
Галерея [рэдагаваць]
Месты-сябры [рэдагаваць]
Мадэста, ЗША (1987)
Сылістра, Баўгарыя (1992)
Бор, Сэрбія (1995)
Бяльцы, Малдова (1996)
Цехануў, Польшча (1996)
Крамфорс, Швэцыя (1997)
Шыцьзячжуан, Кітай (1998)
Іванава, Расея (2000)
Шаўлі, Летува (2001)
Манісэс, Гішпанія (2002)
Агуаскальентэс, Мэксыка (2002)
Кармэль, Ізраіль (2007)
Цьвер, Расея (2007)
Вядомыя асобы [рэдагаваць]
- Арыэль Дзюран (1898—1981) — амэрыканская пісьменьніца.
- Анатоль Кашміроўскі (нар. 1939) — псыхатэрапэўт, вядомы гіпнатэзэр.
- Аляксандар Панамароў (нар. 1973) — украінскі сьпявак.
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ Про зміну і встановлення меж міста Хмельницький і Хмельницького району Хмельницької області (укр.)
- ^ Головне управління статистики у Хмельницькій області (укр.)
- ^ Історія Хмельницького
- ^ Proskurów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. S. 53
- ^ Проскуров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. Санкт-Петербург, 1890—1907.
- ^ Хмельницкий // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
Літаратура [рэдагаваць]
- Proskurów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. S. 53—57
- Проскуров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. Санкт-Петербург, 1890—1907.
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Хмяльніцкі — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
|
||||||||||
|
||||||||||||||||