Шчупак звычайны
| Шчупак звычайны | |
 Шчупак звычайны |
|
| Навуковая клясыфікацыя | |
|---|---|
| Царства | Жывёлы |
| Від | Шчупак звычайны |
| Бінамінальная намэнклятура | |
| Esox lucius | |
Шчупак звычайны (па-лацінску: Esox lucius), рыба сям. шчупаковых. Пашыраны ў прэсных водах Эўразіі i Паўночнай Амэрыкі. Жыве звычайна ў прыбярэжнай зоне, у водных зарасьнiках, у непраточных цi слабапраточных водах. На Беларусi трапляецца паўсюдна.
Даўжыня да 1,5 м, маса да 35 кг (звычайна да 1 м i 8 кг). Цела тарпедападобнае, галава вялікая, пашча шырокая. Афарбоўка зьменлiвая, залежыць ад асяродзьдзя: шэра-зеленаватая, шэра-жаўтаватая, шэра-бурая, сьпiна цямнейшая, бакi з буйнымi бурымi цi алiўкавымi плямамi, якiя ўтвараюць папярочныя палосы. Няпарныя плаўнiкi жаўтавата-шэрыя, бурыя з цёмнымi плямамi; парныя - аранжавыя. Кормiцца пераважна рыбай. Аб'ект промыслу i развядзеньня.
[рэдагаваць] Кухня
У продаж паступае ў жывым, ахалоджаным, замарожаным і кансэрваваным выглядзе. Мяса касьцістае, часам пахне цінай, утрымлівае 18,4 % бялку, 1,1 % тлушчу. Вялікую і сярэднюю шчуку часцей за ўсё выкарыстоўваюць рубленай (для рыбных катлетаў, хрыкадэлькі) і фаршыраванай, дробную (дробных шчупакоў масай каля 200—300 грамаў) адварваюць у наступным адвары: на 1 кг рыбы 0,75 л вады, па 1 карэньчыку (морква, пятрушка, селер), 1 цыбуліна, 3 гарошыны чорнага і 1 гарошына душыстага перца, 1 лаўровы ліст; усё разам варыцца 5—7 хвілінаў, затым у адвар кладуць рыбу і вараць да гатоўнасьці (прыкладна 20 хвілінаў), абавязкова на слабым вагні, не дапускаючы моцнага кіпеньня, затым рыбу вымаюць шумоўкай, выкладваюць на разагрэтае блюда, пасыпаюць зелянінай пятрушкі і падаюць з адварным картапляным і сьметанковым маслам. Дробнага шчупака можна таксама смажыць, выкарыстоўваць для вухі.
У ангельцаў у сяредзіне XX стагодзьдзя шчупак лічыўся самай смачнай і дарагой рыбай. У некаторых краінах і па сёньняшні дзень стравы з шчупака лічацца дэлікатэснымі.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Шчупак звычайны — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
