Шчыльнасьць

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Шчыльнасьць — фізычная велічыня, адносіны паміж масай і аб’ёмам.

Для вымярэньня шчыльнасьці ўжываюцца шчыльнамеры, пікнамэтры, арэомэтры, гідрастатычнае ўзважваньне. Адзінка вымярэньня — кіляграм на кубічны мэтар, кг/м³.

Для несуцэльных, порыстых і сыпучых целаў вызначаюць сапраўдную шчыльнасьць (без уліку пустотаў) і ўмоўную шчыльнасьць (адносіну масы цела да ўсяго займанага аб’ёму).

Шчыльнасьць звычайна зьмяншаецца з ростам тэмпэратуры ў выніку цеплавога пашырэньня целаў і павялічваецца з узрастаньнем ціску. У выніку фазавых пераходаў шчыльнасьць зьмяняецца скачком. У выніку пераходу з вадкага стану ў цьвёрды шчыльнасьць звычайна расьце, але для вады яна наадварот, зьмяншаецца.

Дыяпазон значэньняў шчыльнасьці прыродных целаў і рэчыва вельмі шырокі. Шчыльнасьць міжзорнай прасторы ня больш за 10—21 кг/м³, сярэдняя шчыльнасьць Сонца 1410 кг/м³, Сярэдняя шчыльнасьць Зямлі — 5520, найбольшая сярод мэталаў шчыльнасьць осму — 22 500 кг/м³, шчыльнасьць атамных ядраў — 1017 кг/м³, шчыльнасьць нэўтронных зорак яшчэ большая.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]