Шчыльнасьць току

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Шчыльнасьць току — вэктарная велічыня, якая мае сэнс сілы току, які працякае праз адзінку плошчы. Напрыклад, пры раўнамерным разьмеркаваньні шчыльнасьці j\,\! току па перасеку S\,\! правадыра  |\vec j| = \frac{I}{S} .

У агульным выпадку, I = \int_S \vec j \cdot d\vec S = \int_S j_n dS, дзе j_n\,\! — нармальны (артаганальны) складнік вэктару шчыльнасьці току ў дачыненьні да элемэнту плошчы dS\,\!.

Кірунак вэктару  \vec j адпавядае кірунку вэктару хуткасьці  \vec v , зь якой рухаюцца зарады, якія ствараюць ток, пры меркаваньні, што зарады дадатныя. У складаных сыстэмах (з рознымі тыпамі носьбітаў зараду, напрыклад, у плязьме)

\vec j = \sum_i n_i e_i \vec u_i

Для ўсіх тыпаў рухомых носьбітаў зараду, сума канцэнтрацыяў часьцінак дадзенага тыпу (n_i\,\!), дамножанных на зарад адной часьцінкі дадзенага тыпу (e_i\,\!) і на сярэднюю хуткасьць часьцінак гэтага тыпу.

4-вэктар шчыльнасьці току[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У тэорыі рэлятыўнасьці ўводзіцца чатырохвэктар шчыльнасьці току (4-ток), складзены з аб’ёмнай шчыльнасьці зараду ρ і 3-вэктары шчыльнасьці току \vec{j}:

J^{\mu}=(c\rho, \vec{j}).

Гэта дазваляе запісваць раўнаньні электрадынамікі ў каварыянтным выглядзе.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]