Электронная пошта

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Сымбаль @ (эт), які зьяўлецца часткай кожнага SMTP адрасу электроннай пошты

Электронная пошта, e-mail — мэтад абмену паштовымі паведамленьнямі ў лічбавым фармаце. Сыстэма электроннай пошты пабудаваная па пранцыпе store-and-forward, паводле якой кожны сэрвэр электроннай пошты адпраўляе, атрымлівае і перасылае паведамленьні, якія праходзяць празь яго. Паведамленьні захоўваюцца на сэрвэрах; карыстальнікі могуць чытаць і захоўваць у сябе, проста падключыўшыся да сэрвэра. На пачатку эры электроннай пошты паведамленьні адсылаліся і атрымоўваліся непасрэдна адпраўшчыкам і адрасатам.

Кожнае электроннае паведамленьне, ліст, складаецца з дзьвюх абавязковых частак: загалоўка (па-ангельску: header) і тэксту паведамленьня (па-ангельску: body). Загаловак зьмяшчае мэтазьвесткі: адрас адпраўшчыка і атрымальніка (ці атрымальнікаў), тэму ліста, а таксама розныя тэхнічныя элемэнты (кадаваньне, дастасаваныя файлы і г. д.).

Спачатку падтрымліваліся паведамленьні, якія зьмяшчаюць толькі тэкст, але потым былі дазволеныя мультымэдыя-дастасаваньні ў выглядзе розных файлаў. Падобная тэхналёгія была стандартызаваная ў RFC 2045 пры дапамозе RFC 2049, у якім быў раскрыты сэнс Multipurpose Internet Mail Extensions (ад анг. Шматмэтавыя пашырэньні сеціўнай пошты).

Электронная пошта папярэднічала зараджэньню Інтэрнэту і было на самой справе важным інструмэнтам у ягоным стварэньні, але гісторыя сучасных, глябальных інтэрнэт паслугаў электроннай пошты сягае яшчэ ў пачатак ARPANET. Стандарты для кадаваньня паведамленьняў электроннай пошты былі прапанаваны яшчэ ў 1973 годзе (RFC 561). Пераход ад ARPANET да Інтэрнэту ў пачатку 1980-х гадох вырабіў базу для цяперашніх паслуг карыстаньня электроннай поштай. Лісты, якія адпраўляліся на пачатку 1970-х гадох, выглядаюць вельмі падобна на сёньняшнія тэкставыя паведамленьні, якія перадаюцца ў Інтэрнэце праз электронную пошту.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]