Электрычны зарад

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Клясычная электрадынаміка
Магнітныя лініі ў саленоідзе
Электрычнасьць · Магнэтызм

Электры́чны зара́д — колькасная характарыстыка, якая паказвае ступень магчымага ўдзелу цела ў электрамагнітным узаемадзеяньні. Адзінка вымярэньня зараду ў СІкулён, у СГС — адзінка электрычнага зараду СГСЭ. Упершыню электрычны зарад быў уведзены ў законе Кулёна ў 1785 годзе.

Носьбітамі электрычнага зараду зьяўляюцца электрычна зараджаныя элемэнтарныя часьцінкі, у тым ліку электрон (адзін адмоўны элемэнтарны электрычны зарад) і пратон (адзін дадатны элемэнтарны зарад).

Электрычны зарад замкнёнай сыстэмы[1] захоўваецца ў часе і квантуецца — зьмяняецца порцыямі, кратнымі элемэнтарнаму электрычнаму зараду. Закон захаваньня зараду — адзін з асноўных законаў фізыкі.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Электрычна замкнёная сыстэма — гэта сыстэма, праз абмежавальную паверхню якой могуць пранікаць электрычна зараджаныя часьцінкі.